ἐπιπληκτικός
ἐπιπληκτικός, given to rebuking
Could not find ἐπιπληκτικώτατον in Logeion dictionaries.
ἐπιπληκτικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of ἐπιπληκτικός
ἐπιπληκτ-ικός, ή, όν,
- given to rebuking, D.L. 4.63. Adv. -κῶς D.S. 17.114, Sch. E. Med. 967.
ἐπιπληκτικός, ή, όν, enclin à blâmer, à punir, DL. 4, 63 ; Clém. 144.
Étym. ἐπιπλήσσω.
ἐπιπληκτικός, ή, όν, zum Strafen, Tadeln geneigt ; Schol. Soph. Tr. 446 ; DL. 4.63 ; Clem.Al.; adv., DS. 17.114.