ἐπιπληκτικός
ἐπιπληκτικός, given to rebuking
ἐπιπληκτ-ικός, ή, όν,
- given to rebuking, D.L. 4.63. Adv. -κῶς D.S. 17.114, Sch. E. Med. 967.
ἐπιπληκτικός, ή, όν, enclin à blâmer, à punir, DL. 4, 63 ; Clém. 144.
Étym. ἐπιπλήσσω.
ἐπιπληκτικός, ή, όν, zum Strafen, Tadeln geneigt ; Schol. Soph. Tr. 446 ; DL. 4.63 ; Clem.Al.; adv., DS. 17.114.