ἐπολοφύρομαι
ἐπολοφύρομαι, lament over
Could not find ἐπολοφυράμενος in Logeion dictionaries.
ἐπολοφυράμενος aorist middle participle masculine nominative singular of ἐπολοφύρομαι
ἐπολοφύρομαι [ῡ],
- lament over, τινι J. BJPraef. 4; πολλὰ ἔργῳ ib. 6.4.8.
ἐπ·ολοφύρομαι [ῡ] se lamenter sur, gémir sur, Jos. B.J. 6, 4, 8 ; Proœm. 4.
ἐπολοφύρομαι, dabei jammern, darüber wehklagen, Jos.