ἐπομφάλιος

ἐπομφάλιος [ᾰ], ον, (ὀμφαλός)

• on the navel or central point, βάλεν δεινὸν σάκος..μέσσον ἐ. in the centre, on the boss of the shield, Il. 7.267; σῦκον ἐ. a fig with a navel-like stalk, AP 6.22 (Zon.).
• • II Subst. ἐπομφάλιον, τό, the umbilical region, Parth. 35.4, Poll. 2.169.
  • • 2 plaster applied to the navel, ἐ. καθαρτικά Aët. 3.135, cf. Philum.ib. 9.25.

ἐπομφάλιος, an, auf dem Nabel, βάλεν σάκος μέσσον ἐπομφάλιον, er traf den Schild mitten am Schildbuckel, Il. 7.267 ; σῦκον ἐπομφάλιον, eine Feige mit dem Stiele, Zon. 3 (VI.22); – τὸ ἐπομφάλιον, die Nabelgegend, der Bauch, Parthen. 35 ; vgl. Poll. 2.169.

ἐπομφάλιος

[ἐπ-, ἐπι- 1 + ὀμφαλός.]

In neut. ἐπομφάλιον as adv., on the boss (of a shield): βάλε σάκος ἐπομφάλιον Il. 7.267.

ἐπομφάλιος (ὀμφαλός): βάλεν σάκος ἐπομφάλιον, on the boss, Il. 7.267†.

ἐπομφάλιος ἐπ-ομφάλιος, α, ον ὀμφᾰλός

• on the navel or central point, on the boss of the shield (Lat. umbo), Il.