ἑορταστικός
ἑορταστικός, fit for a festival
ἑορτ-αστικός, ή, όν,
- fit for a festival, μάχαι (i. e. tourneys) Pl. Lg. 829b; ἡμέρα Luc. Am. 1, Alciphr. 3.57; θυσία Ael. VH 3.37.
ἑορταστικός, ή, όν, qui concerne une fête, de fête, solennel, Plat. Leg. 829b ; Luc. Am. 1 ; Alciphr. 3, 57.
Étym. ἑορτάζω.
ἑορταστικός, zum Feste gehörig, festlich ; μάχαι Plat. Legg. VIII.829b ; ἡμέρα, Feiertag, Luc. am. 1 ; Alciphr. 3.57.