About

Menu

exoro

exoro, to move, prevail upon, persuade by entreaty, induce, appease

Frieze-Dennison Vergil

exōrō, āvī, ātus, 1, a.: to pray effectually; entreat, implore, 3.370.

Could not find Exorat in Logeion dictionaries.

Exorat Verb: present active indicative 3rd singular of exoro

See Exorat in Morpho

ex-ōro, āvi, ātum, 1 (archaic inf. praes. pass. exorarier, Plaut. Poen. 1, 2, 167 (376)), v. a.,
  • to move, prevail upon, persuade by entreaty; to gain or obtain by entreaty (class.): quem ego, ut mentiatur, inducere possum; ut pejeret, exorare facile potero, Cic. Rosc. Com. 16, 46; cf.: nunc te exoremus necesse est, ut, etc., id. de Or. 1, 29, 132: Brutus et Cassius utinam ... per te exorentur, ne, etc., Hirt. ap. Cic. Att. 15, 6, 2: ego patrem exoravi ... tibi ne noceat, Plaut. Bacch. 4, 4, 39 (678): restat Chremes, qui mihi exorandus est, Ter. And. 167: Ba. Sine te exorem. Ni. Exores tu me? So. Ego quidem ab hoc certe exorabo, Plaut. Bacch. 5, 2, 57 (1176); Ter. Heaut. 1050; cf.: sine te exorarier, Plaut. Poen. 1, 2, 167 (376): exorant magnos carmina saepe deos, i.e. soften, appease, Ov. Tr. 2, 22: divos (tura), id. ib. 3, 13, 23: Lares farre, Juv. 9, 138: populum toties, Hor. Ep. 1, 1, 6; cf.: filiae patrem frequentibus litteris, to reconcile the father to the daughter, Suet. Tib. 11: aliquem a filii caede precibus, to dissuade, Just. 9, 7, 4: gnatam ut det, oro, vixque id exoro, I obtain it, prevail, Ter. And. 592; cf.: res quaedam'st, quam volo Ego me abs te exorare, Plaut. Trin. 2, 2, 44 (319): quae vicinos concidere loris exorata solet, i.e. although implored, in spite of entreaties, Juv. 6, 415: pacem divum, Verg. A. 3, 370: amorem, Ov. Am. 3, 11, 43: exoratae arae, id. M. 7, 591.—With quin: numquam edepol quisquam me exorabit, quin eloquar, etc., Plaut. Men. 3, 2, 51 (516).—With double acc.: hanc veniam illis sine te exorem, Plaut. Bacch. 5, 2, 82 (1201); cf.: unum exorare vos sinite nos, id. Capt. 2, 1, 17 (211): unum diem deos, Stat. S. 2, 5, 122; cf. in the pass.: opem exorata fero, Ov. M. 9, 700.—Absol.: exorando, haud advorsando sumendam operam censeo, Plaut. Stich. 1, 2, 22 (79); Tac. H. 1, 66.

Saved

Recent