praecipitare

praecipitare [CL] 1 to cause to fall, cast down (esp. from a great height, freq. as form of execution or killing); b (in fig. context or fig.); c (into hell). ~at, ascufið GlC P 629; ~a, afael Ib. P. 630; inopinum ex propugnaculo deturbans in subjectum Sequanam ~avit W. Malm. GR V 392; diros carnifices coartavit, cepit, et de altissima turre Brugis ~avit Ord. Vit. XII 45 p. 476; Antiochus rex facit suspendere duo parvulos ad ubera matrum suarum et simul ~are Ad. Dore Pictor 153; tandem vir ejus ~avit eam in aquam Latin Stories 12; quem a matre absconditum reddi compulit Ulixes et matre in captivitatem ducta de altissima turre ~avit et occidit Trevet Troades 3; imperator ‥ statuit ‥ quod si mulier sub viro adulterata esset, ‥ de alto monte ~aretur G. Roman. 276. b nisi me ventus tuae postulationis a puppi praecelsa pavidum inter marina ~asset monstra Lib. Monstr. prol.; quem lex non cohibet dissolvit culpa, solutum / in mala precipitat J. Sal. Enth. Phil. 346; arcent insidias hostis, quem gloria fallax / atque sui nimius precipitavit amor Neckam DS I 82. c timeo ne, quando boni Christiani post mortem cum angelis sanctis accipiunt vitam eternam, vos, quod absit! ~amini in gehennam Ælf. Bata 4. 31 p. 64; maligni spiritus sunt, quorum omne studium est homines a rectae viae statu dejicere, et ad profunda inferni ~are Elmer Cant. Record. 719C; cernimus ‥ animas sanguine testamenti redemptas ‥ in gehennalem flagitiorum omnium et cunctorum facinorum voraginem ‥ ~ari Ad. Marsh Ep. 247 p. 459; homo cum peccat, Deus ‥ eum ‥ per graciam suam salvat, ut non ~etur in infernum G. Roman. 277. 2 to cast or throw oneself down, cause oneself to fall (refl., also fig.); b (pass. in same sense). c (pass.) to fall. d (refl.) to descend headlong or precipitously. 1166 sane temerarium nimis et omnino praecipitem et ~antem se in mille dampnationis laqueos reputarem, qui se ad observantiam sacrorum canonum ‥ obligaret J. Sal. Ep. 168 (167 p. 96); in aquam ‥ se ~avit Mir. Fridesw. 31 (v. praecipitium 1a); statim cursu prepeti in proximum mare se ~at [sc. mus] Gir. TH II 6. b sicut ‥ interficiendo alium, ita et se ipsum ‥ . ‥ si quis tedio vite ‥ hoc fecerit, filium heredem habere debet ‥ . ex alto ‥ ~ati et submersi similiter heredes habebunt Fleta 54. c nuntius quidam, monachis Eliensibus directus adveniens, innotuit unum ex illis de maceria ecclesie ~atum subita morte occubuisse Eadmer V. Osw. 24; qui studet in nimium cito precipitatur in imum L. Durh. Dial. III 403; qui dormitat super crepidinem inferni sepe ~atur [ME: torplið] totaliter antequam putet AncrR 124. d hinc in castellum pons despicit ‥ / ‥ / largus enim gradibus spatiatur ubique minutis, / nec se precipitat sed procul ima petit L. Durh. Dial. I 390. 3 to cause to subside or drop (in quots. pass.): a (w. ref. to prolapse of womb); b (w. ref. to fainting or collapsing). ~atur [matrix] Gilb. VII 298. 1 (v. praecipitatio 2a). b prevenit ergo provide consciam horam, et ultro velut in oratione prosternitur ne tam ~ata quam posita humi videretur Gosc. Transl. Mild. 25. 4 to do or perform (something) hastily or in haste. b (intr., pr. ppl. as quasi-adj.) that passes quickly, precipitate. ~at, festinat GlC P 722; non oportet te ~are sentenciam et judicium tuum Bacon V 172; sententias ‥ in quoslibet fratrum ~atas relaxavit Chr. Battle f. 104v.. b 1304 Johannem de Ba virum ‥ castum et modestum ex fervore animi continuato et non ~anti ‥ admittere nolebant in monachum Reg. Cant. 1327. 5 (alch.) to cause to be deposited as a solid from a liquid solution, to precipitate. tunc enim sine dubio ~ari potest in vase longo et forti undique bene lutato Ripley 142; hujus vero exercetur opera semper, donec ~etur in pulverem instar minii rubicundum Ib. 205; primo cum lento igne per hebdomadam operare ‥ semper ~ando mercurium Ib.; sic argentum in aqua forti dissolutum cupro, sale communi, aut ammoniaco injecto ~atur LC 258a..

Menu

Word wheel

praecipitare

Saved

Recent