beatus
beatus, happy, prosperous, blessed, fortunate
BWL
that man is fortunate who is far from toils
Frieze-Dennison Vergil
Could not find beatioris in Logeion dictionaries.
beatioris Adjective: masculine genitive singular comparative, Adjective: feminine genitive singular comparative, Adjective: neuter genitive singular comparative of beatus
II) insbes.: A) von einem, dem nichts zu äußerer Glückseligkeit, zum vollen Genuß aller äußern Erdengüter fehlt, übh. gesegnet, gesegnet mit Besitztümern, -mit Glücksgütern, begütert, wohlhabend, reich, a) v. Pers.: qui se locupletes, honoratos, beatos putant, ii ne obligari quidem beneficio volunt, Cic.: inopes (magis praesidia quaerunt) quam opulenti, et calamitosi quam ii, qui putantur beati, Cic.: mulier beata ac nobilis, Cic.: uxor beata, Hor. u. Sen.: homo non beatissimus, eben nicht sehr wohlhabend, Nep. – satis beatus unicis Sabinis, Hor.: Thynā merce beatus, bereichert, Hor. – Plur. subst., beati, die Rei chen (οἱ εὐδαίμονες), noli nobilibus, noli conferre beatis, Prop. 2, 9, 33 (das. Burmann mehr Beisp.): beatos (zu R.) egentes facere, Gran. Licin. 35. p. 37 B.: unus beatiorum, einer von den Wohlhabenden, Catull. 10, 17. – b) v. Staate u. dessen Zustande: Dionysius tyrannus opulentissimae et beatissimae civitatis, Cic.: in libera et in beata civitate viximus, Cic.: florente ac beata re publicā, Liv.: nullius civitatis fortunatiorem ac beatiorem statum fore, Liv.: beatiorem post se laetiorem que portendi rei publicae statum, Suet. – c) v. Besitztum u. dgl., gesegnet, reich begabt, fruchtbar, gazae beatae Arabum, Hor.: rus beatum, Hor.: beati Campaniae sinus, Tac.: rura beata, Stat.: auriferi ripa beata Tagi, Ov. – vox beata, eine reich begabte Stimme (die starke u. schwache, hohe u. tiefe Töne hervorbringen kann), Quint. – d) v. Zuständen aller Art, gesegnet, poet. = herrlich, prächtig, commoda, Catull.: nuntii, Catull.: nectar, göttlicher, Mart.: dies beatissimus, Amm. – e) v. geistiger Fülle, gesegnet, überströmend, ingenii beatissima ubertas, Quint.: beatissima rerum verborumque copia, Quint.
B) weil die Götter den Lebenden kein ganz vollkommenes Glück gönnten, hießen vorzugsw. die Verstorbenen bei den Griechen μάκαρες u. nach ihnen bei den Römern beati, die Seligen; dah. beatorum insulae (μακάρων νησοι), die »Inseln der Seligen«, die alter griech. Glaube an den Westrand der Erdscheibe in den Ozean verlegte, wo unter Kronos milder Herrschaft die im Kampf gefallenen Heroen, die Halbgötter des vierten Menschengeschlechts, ein sorgenloses Leben ohne Tod genießen (Hesiod. op. 173), si nobis, cum ex hac vita emigraverimus, in beatorum insulis immortale aevum, ut fabulae ferunt, degere liceret, Cic. Hortens. fr. 40 K. – dah. im Spätlat. beatus, selig = verstorben übh., quem cum beatum fuisse Sallustius respondisset, intellexit occisum, Amm. 25, 3, 21: u. übtr., beatae memoriae (vir u. dgl.), seligen Andenkens, Eccl.
C) Beatissimus, Titel der höhern Geistlichkeit, spät. ICt. u. Eccl.
- 1. gelukkig, blij, gelukzalig; tevreden (met: abl.); ➤ -e vivere; agricolae parvo -i;
- 2. vermogend, welgesteld, rijk [civitas; Roma];
- 3. gezegend, vruchtbaar [rus];
- 4. (poët.) rijk, kostbaar, prachtig [munera; commoda]; / zie ook beati.
有福者。富。尊貴者。始列聖品者。Insolens est beata uxor 富妻必自高矣。Arva beata 膏腴之田。Vox beata 嘹喨聲音。 Nihil est ab omni parte beatum 無全福者。
Suggest a Translation
See an image
- P. of beo, happy, prosperous, blessed, fortunate: beatus, ni unum hoc desit, T.: Beatus ille, qui, etc., H.: nihil est ab omni Parte beatum, H.: beatissima vita: res p., L.: quo beatus volnere, H.: dici beatus, O.: quicquid scripsere beati, exulting, H.: Divitiis, H.—As subst: quod est optabile omnibus bonis et beatis: beatius arbitrantur, think it a happier lot, Ta.—Opulent, wealthy, rich: mulier: Phyllidis parentes, H.: Persarum rege beatior, H.: homines non beatissimi, far from rich, N.—Fig., of things, rich, abundant, excellent, splendid, magnificent: gazae, H.: arces, H.: sedes, of happiness, V.: beatissimum saeculum, most prosperous, Ta.
-
…. hunc vero si secuti erunt sui comites, si ex urbe exierint desperatorum hominum flagitiosi greges, o nos beatos, o rem publicam fortunatam, o praeclaram laudem consulatus mei non enim iam sunt mediocres hominum libidines, non…
Cicero, in Catilinam
-
…coloni qui se ; in ; insperatis ac repentinis pecuniis sumptuosius insolentiusque iactarunt. hi dum aedificant tamquam beati, dum praediis lectis, familiis magnis, conviviis apparatis delectantur, in tantum aes alienum inciderunt ut, si…
Cicero, in Catilinam
-
…meis amicis antistans mihi milibus trecentis, venistine domum ad tuos penates fratresque unanimos anumque matrem venisti o mihi nuntii beati visam te incolumem audiamque Hiberum narrantem loca, facta, nationes, ut mos est tuus, applicansque collum iucundum…
Catullus, Carmina
-
…. Extemplo Aeneae solvuntur frigore membra ingemit, et duplicis tendens ad sidera palmas talia voce refert O terque quaterque beati, quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis contigit oppetere O Danaum fortissime gentis Tydide Mene Iliacis occumbere campis…
Vergil, Aeneid
-
…putat nusquam atque animo peiora veretur. Viderat a patrio redeuntem Iuppiter illam flumine et o virgo Iove digna tuoque beatum nescio quem factura toro, pete dixerat umbras altorum nemorum et nemorum monstraverat umbras, dum calet et medio sol…
Ovid, Metamorphoses
-
…naturam. nam nisi hoc optineatur, id solum bonum esse, quod honestum sit, nullo modo probari possit beatam vitam virtute effici. quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. si enim sapiens aliquis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…uteretur. color egregius, integra valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. hunc vos beatum ; ratio quidem vestra sic cogit. at ego quem huic anteponam non audeo dicere ; dicet pro me ipsa…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quae nos bona vere appellemus, frequentia beatiorem vitam fieri aut magis expetendam aut pluris aestimandam, certe minus ad beatam vitam pertinet multitudo corporis commodorum. etenim, si et sapere expetendum sit et valere, coniunctum utrumque magis expetendum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…habitavissent bonis et inlustribus domiciliis, quae essent ornata signis atque picturis instructaque rebus his omnibus quibus abundant i qui beati putantur, nec tamen exissent umquam supra terram, accepissent autem fama et auditione esse quoddam numen et vim deorum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, et quod in suo genere expletum atque cumulatum est, idque virtutis est proprium, certe omnes virtutis compotes beati sunt. Et hoc quidem mihi cum Bruto convenit, id est cum Aristotele Xenocrate Speusippo Polemone. sed mihi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes