About

Menu

cohibeo

cohibeo, to hold together, hold, contain, confine, embrace, comprise

BWL

se domi maestus cohibuit
since he was sad, he stayed at home
cohibere motus animi turbatos
to restrain the disorderly impulses of the heart

Frieze-Dennison Vergil

cohibeō, uī, itus, 2, a.: to hold together, restrain, confine, 3.424; check, curb, repress, 12.314. (com- and habeō)

Could not find cohibitum in Logeion dictionaries.

cohibitum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: supine of cohibeo

See cohibitum in Morpho

cŏ-hĭbĕo, ui (perf. subj. cohibessit, Lucr. 3, 444 Lachm.), ĭtum, 2, v. a. [habeo].
  • I To hold together, to hold, contain, confine, embrace, comprise (class.; syn. contineo): omnes naturas ipsa (universa natura) cohibet et continet, Cic. N. D. 2, 13, 35; Lucr. 3, 441 sq.; 1, 517; 1, 536: (nubes) ut fumus constare nequirent, Nec cohibere nives gelidas et grandinis imbres, id. 6, 107: aliquid in se, id. 2, 1031; cf. Cic. Fat. 9, 19: at Scyllam caecis cohibet spelunca latebris, Verg. A. 3, 424: semen occaecatum, Cic. de Sen. 15, 51: nodo crinem, Hor. C. 3, 14, 22: namque marem cohibent callosa (ova) vitellum, id. S. 2, 4, 14: auro lacertos, to encircle, Ov. H. 9, 59: bracchium togā, Cic. Cael. 5, 11: deos parietibus, Tac. G. 9.—
    • B Trop. (very rare): sed interest inter causas fortuito antegressas, et inter causas cohibentis in se efficientiam naturalem, Cic. Fat. 9, 19.—
  • II With the access. idea of hindering free motion, to hold, keep, keep back, hinder, stay, restrain, stop, etc. (in a lit. sense in prose rare, but trop. very freq.).
    • A Prop.: cohibete intra limen etiam vos parumper, Plaut. Mil. 3, 1, 1 (596): nec muris cohibet patriis media Ardea Turnum, Verg. A. 9, 738: carcere ventos, Ov. M. 14, 224: ventos in antris, id. ib. 15, 346: cervos arcu, to stop, poet. for to kill, Hor. C. 4, 6, 34: nec Stygiā cohibebor undā, id. ib. 2, 20, 8: tempestatibus in portibus cohiberi, Auct. B. Afr. 98: cohiberi in vinculis, Curt. 6, 2, 11: Pirithoum cohibent catenae, Hor. C. 3, 4, 80: claustra cohibentia Janum, id. Ep. 2, 1, 255: ab aliquā re, Liv. 22, 3, 9; Tac. A. 1, 56: sanguis spongiā in aceto tinctā cohibendus est, Cels. 8, 4; cf. Plin. 27, 11, 69, § 93: alvum, id. 29, 3, 11, § 49: milites intra castra, Curt. 10, 3, 6: aquilones jugis montium, id. 8, 9, 12.—
    • B Trop.
      • 1 Cohibere aliquid or cohibere se, to stop something (or one’s self), to hold in check, to restrain, limit, confine, keep back, repress, tame, subdue (syn.: contineo, refreno, arceo, coerceo): motus animi perturbatos, Cic. Off. 2, 5, 18: furentis impetus crudelissimosque conatus, id. Phil. 3, 2, 5; cf.: furorem alicujus, id. ib. 5, 13, 37: temeritatem, id. Ac. 1, 12, 45: gaudia clausa in sinu tacito, Prop. 2 (3), 25, 30: iras, Verg. A. 12, 314: pravas aliorum spes, Tac. A. 3, 56: ac premeret sensus suos, id. ib. 3, 11: bellum, Liv. 9, 29, 5: malum, Tac. A. 6, 16: sumptus, Arn. 2, p. 91: violentias effrenati doloris, Gell. 12, 5, 3: altitudinem aedificiorum, Tac. A. 15, 43: (provinciae) quae procuratoribus cohibentur, i.e. are ruled, id. H. 1, 11: non tu te cohibes? be moderate in grief, * Ter. Heaut. 919; so Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4; Gell. 4, 9, 3.—
          • β With quominus: vix cohibuere amici, quominus eodem mari oppeteret, Tac. A. 2, 24.—Pass.: ne flumine quidem interjecto, cohiberi quominus, etc., Tac. A. 2, 10.—
          • γ With inf., Calp. Ecl. 4, 20 (but in Cic. Tusc. 3, 25, 60; id. Caecin. 23, 66; Auct. B. G. 8, 23, prohibere is the true reading).—
      • 2 Aliquid ab aliquā re or aliquo, to keep something from something (or somebody), to ward off: manus ab alieno, Plaut. Trin. 4, 3, 12 (1019): manus, oculos, animum ab auro gazāque regiā, Cic. Imp. Pomp. 23, 66: effrenatas suas libidines a liberis et a conjugibus vestris, id. Mil. 28, 76: adsensionem a rebus incertis, id. N. D. 1, 1, 1.
  • —Hence, cŏhĭbĭtus, a, um, P. a., confined, limited, moderate: dicendi genus, Gell. 7, 14, 7.—Comp.: habitudo cohibitior, Aus. Grat. Act. 27, 2.

Saved

Recent