contemno
contemno, to value little, esteem lightly, contemn, despise, disdain, disregard, defy
BWL
he attaches no value to the judgements of others
Frieze-Dennison Vergil
Could not find contemnet in Logeion dictionaries.
contemnet Verb: future active indicative 3rd singular of contemno
- I In gen.
- A With things as objects: quodque ea, quae plerique vehementer expetunt, contemnant et pro nihilo ducant, Cic. Off. 1, 9, 28; id. Fin. 3, 9, 29: corporis voluptatem contemni et reici oportere, id. Off. 1, 30, 106: illum exercitum prae Gallicanis legionibus ... magno opere contemno, id. Cat. 2, 3, 5: Romam prae suā Capuā irridebunt atque contemnent, id. Agr. 2, 35, 95: non usque eo L. Catilina rem publicam despexit atque contempsit, ut, etc., id. Mur. 37, 78; cf. id. Verr. 1, 3, 9: quam (virtutem) ... reliquā ex collatione facile est conterere atque contemnere, in consequence of, id. Tusc. 5, 30, 85: Isocrates videtur testimonio Platonis aliorum judicia debere contemnere, id. Or. 13, 41: magna sunt ea, quae dico: noli haec contemnere (= levia habere), esteem lightly, id. Div. in Caecil. 12, 39: nullam rem in me esse quam ille contemnat (= non timeat), nullam in se quam pertimescat, id. ib. 7, 23; cf. opp. metuere, id. Imp. Pomp. 15, 43: neque enim refutanda tantum, quae e contrario dicuntur, sed contemnenda, elevanda, ridenda sunt, Quint. 6, 4, 10 Spald.; cf. id. 4, 1, 38 al. (cf. under II.): imperium meum, Plaut. As. 2, 4, 10 (416): tuum consilium, Ter. Hec. 90: mea dona, Lucr. 1, 48: murmura ponti, id. 3, 1045: praeclare res humanas, Cic. Fam. 5, 13, 1: parva ista, Liv. 6, 41, 8: laborem bene dicendi, Quint. 1, prooem. § 14: metum jurisjurandi, id. 5, 6, 3: populi voces, Hor. S. 1, 1, 65: honores, id. ib. 2, 7, 85: cantus Apollineos prae se, Ov. M. 11, 155: Antoni gladios potuit contemnere (Cicero), Juv. 10, 123: paucitatem in hoste, Curt. 3, 3, 28.— Poet.: nullas illa suis contemnet fletibus aras, neglect, leave unvisited, Prop. 1, 4, 23. —
- β With inf.: non contemnas lippus inungi, Hor. Ep. 1, 1, 29; so, coronari Olympia, id. ib. 1, 1, 50: mori, Sen. Phoen. 197. —
- γ Absol.: ut irascatur judex ... faveat, contemnat, Cic. Or. 38, 131; cf. Quint. 9, 1, 23.—
- δ In part. fut. pass.: quae (amplitudo animi) maxime eminet contemnendis et despiciendis doloribus, Cic. Tusc. 2, 26, 64: documenta in contemnendis animalibus, despicable, contemptible, Plin. 8, 29, 43, § 104. —Esp. freq. with a negative: (orationes) non contemnendae saneque tolerabiles, Cic. Brut. 79, 273; cf. under II.—
- b Poet., of things as subjects, to defy, be safe from, not to fear, to make light of: adamantina saxa ictus contemnere sueta, Lucr. 2, 448; cf. id. 5, 380; 5, 1216; Tib. 1, 3, 37: contemnere ventos, of the island of Delos, because protected from the winds by the surrounding islands, Verg. A. 3, 77; cf. id. G. 2, 360: contemnunt mediam temeraria lina Charybdim, Juv. 5, 102.—
- B With personal objects: a te contemni ac despici ac pro nihilo haberi senatum volunt, Cic. Fragm. ap. Non. p. 436, 27: contemni se putant (senes), despici, illudi, id. de Sen. 18, 65; id. Off. 2, 10, 36: omnes istos deridete atque contemnite, id. de Or. 3, 14, 54; Sall. H. 1, 41, 24 Dietsch; Liv. 22, 39, 20; Quint. 6, 2, 3: contemnere miser, Hor. S. 2, 3, 14 et saep. —Se contemnere, to put a small value upon one's self, to have an humble or low opinion of one's self. (opp.: sibi satisplacere), Plaut. Trin. 2, 2, 41 (316); id. Mil. 4, 6, 21 (1236); and inversely: se non contemnere, to have a high regard for or estimate of one's self, Cic. Att. 12, 21, 5; id. Phil. 13, 7, 15; Liv. 4, 35, 9: nec (Batavi) tributis contemnuntur, are humiliated, Tac. G. 29.—
- β Absol.: quae res illis contemnentibus perniciei fuit, Nep. Thras. 2, 2.—
- b In part. fut. pass.: ne T. quidem Postumius contemnendus in dicendo, Cic. Brut. 77, 269; 13, 51; id. Or. 69, 231: copiae neque numero neque genere hominum contemnendae, Caes. B. C. 3, 110: manus, i.e. considerable, Suet. Tib. 25.—
- II Esp., to slight, speak contemptuously of, disparage: contempsisti L. Murenae genus, extulisti tuum, Cic. Mur. 7, 15; id. de Or. 1, 17, 75; 3, 16, 59: populi contemnere voces, Sic. Hor. S. 1, 1, 65.
- —Hence, contemptus (-temtus), a, um, P. a., despised, despicable, contemptible, vile, abject (class.): comtemptus et abjectus homo, Cic. Agr. 2, 34, 93: contempta ac sordida vita, id. Planc. 5, 12: a vili contemptoque, Quint. 6, 1, 16: res, Hor. C. 3, 16, 25 et saep.—With dat.: Trebellius per avaritiam ac sordes contemptus exercitui invisusque, Tac. H. 1, 60.—Comp.: quae vox potest esso contemptior, quam Milonis Crotoniatae? Cic. Sen. 9, 27; id. Phil. 3, 6, 16; id. Div. 2, 57, 117; Suet. Tib. 13; id. Ter. 2 (fr. 11, line 30 PHI).— Sup.: contemptissimorum consulum levitas, Cic. Sest. 16, 36; so Quint. 12, 2, 2; Suet. Dom. 15.—Adv.: contemptē (-temtē), contemptibly, despicably; only in comp. contemptius, Sen. Brev. Vit. 12, 1; Suet. Dom. 11 (but not Tac. H. 3, 47; v. contemptim).
➳ formes -tempno [certains mss] ; -temsi, -temtum : Inscr.
- 1. verachten, geringschatten, onverschillig staan tegenover, links laten liggen [morbum onderschatten; deos; aras; fortunam; leges; paupertatem; verba; plebem];
- 2. se contemnere een lage dunk van zichzelf hebben, bescheiden zijn; se non contemnere zelfvertrouwen hebben;
- 3. zich laatdunkend uitlaten over, de spot drijven met (m. acc.);
- 4. trotseren [ventos; Charybdim].
輕慢。不理。藐視。Orator non contemnendus 好口才之人。
Suggest a Translation
See an image
- (-temsī), temptus (-temtus), ere, to value little, esteem lightly, contemn, despise, disdain, disregard, defy: ea, quae plerique expetunt: exercitum prae Gallicanis legionibus: paucitatem eorum, L.: paucitatem in hoste, Cu.: tuom Consilium, T.: parva ista, L.: opes, V.: mortem: Antoni gladios, Iu.: contempta fontis Iura maerens, the outrage upon, O.: lippus inungi, H.: ipsum vinci, regard as a trifle: (amplitudo animi) eminet contemnendis doloribus: contemni se putant (senes): tenuissimum quemque: nostros, Cs.: contemnēre miser, H.: Othone contempto, in defiance of, H.: se non contemnere, to have a high estimate of: nec (Batavi) tributis contemnuntur, are humiliated, Ta.: quae res illis contemnentibus pernicii fuit, N. — To slight, speak contemptuously of, disparage: Numquid habes quod contemnas?any fault to find? T.: Murenae genus: populi voces, Sic, H.—Fig., to defy, be safe from, not to fear, to make light of, disregard: (insulam) dedit contemnere ventos, i. e. sheltered, V.: contemnere ventos (vitīs) Adsuescant, V.: mediam Charybdim, Iu.
-
…agro Piceno et Gallico Q. Metellus habuit, et his copiis quae a nobis cotidie comparantur, magno opere contemno, conlectum ex senibus desperatis, ex agresti luxuria, ex rusticis decoctoribus, ex eis qui vadimonia deserere quam…
Cicero, in Catilinam
-
…si quid petiit, ingrata fronte negaris, neu tibi pro vano verba benigna cadant. irritata venit, quando contemnitur illa, nec meminit iustas ponere laesa minas at quo sis humilis magis et subiectus amori, hoc magis effectu…
Propertius, Elegies
-
…ingeniis ; nec poterunt iuvenes nostro reticere sepulcro Ardoris nostri magne poeta, iaces. tu cave nostra tuo contemnas carmina fastu saepe venit magno faenore tardus Amor. Tune igitur demens, nec te mea cura moratur an tibi…
Propertius, Elegies
-
…miser quod habui perdidi. Hem, Quo redactus sum omnes noti me atque amici deserunt. Hic ego illum contempsi prae me. Quid homo, inquam, ignavissime Itan parasti te, ut spes nulla reliqua in te sit…
Terence, Eunuchus
-
…tu viva mea possis sentire favilla tum mihi non ullo mors sit amara loco. quam vereor, ne te contempto, Cynthia, busto abstrahat a nostro pulvere iniquus Amor, cogat et invitam lacrimas siccare cadentis flectitur assiduis certa…
Propertius, Elegies
-
…illa memor, et te circum omnis alias irata puellas differet heu nullo limine carus eris. nullas illa suis contemnet fletibus aras, et quicumque sacer, qualis ubique, lapis. non ullo gravius temptatur Cynthia damno quam sibi…
Propertius, Elegies
-
…eunuchum dixti velle te, Quia solae utuntur his reginae ; repperi. Heri minas viginti pro ambobus dedi Tamen contemptus abs te haec habui in memoria Ob haec facta abs te spernor. Quid istic Phaedria Quanquam illam cupio abducere…
Terence, Eunuchus
-
…dabit non tibi iam somnos, non illa relinquet ocellos illa feros animis alligat una viros. a, mea contemptus quotiens ad limina curres, cum tibi singultu fortia verba cadent, et tremulus maestis orietur fletibus horror, et…
Propertius, Elegies
-
…Postremo, patres conscripti, si mehercule peccato locus esset, facile paterer vos ipsa re corrigi, quoniam verba contemnitis. Sed undique circumventi sumus. Catilina cum exercitu faucibus urget, alii intra moenia atque in sinu urbis sunt…
Sallust, Catilina
-
…amore moram, perditus in quadam tardis pallescere curis incipis, et primo lapsus abire gradu. haec erit illarum contempti poena doloris multarum miseras exiget una vices. haec tibi vulgaris istos compescet amores, nec nova quaerendo semper amicus…
Propertius, Elegies