dehonestas
dehonestās, ātis, f., die Unehre, der Schimpf, Acro Hor. ep. 1, 17, 24 H.
non possum ego illi respondendo ~atem inferre tantam quantam ipse sic loquendo intulit sibi ipsi
epistola in missa capitulari [(S. Greg. Cantuar’ ] legitur quotidie per unum canonicum indutum superpellicio nudo capite sine amita, ita quod colaria legencium, que aliquando sunt fracta, turpia et inhonesta, apparent laicis, in ~atem ordinis
dĕhŏnestās, ātis, f. , déshonneur : Hil. Pict. Trin. 11, 6.
In vituperium, et diffamationem etGloss. Gr. Lat. reg. :Dehonestatem cameræ, etc.