dehonorare
illud commune est omnibus ubique, quod moleste ferant suos ~are sanctos
~avistis justitiam et contumeliam veritati fecistis(
abbas Clarevallensis [depositus ] ‥, asserens se magis esse deoneratum quam ~atum ‥
Petrus regem honorare precepit [cf. ]; iste [I Petr. ii 17 Benedictus XII ] regem regum, Romanum viz. principem, ~at, blasphemat, vituperat, et confundit
to disworschippe , ~are
Dehonestare:
Ne ministri illorum Presbyteros Dehonorent.Adde tit. 8. § 6. tit. 26. § 10. tit. 34. § 3.
Magis eligerem honoratus mori, quam vivere Dishonoratus.
Nullus præsumere audeat neque aliqua mala consuetudine Dishonorare.
Si quod arcæ genus est, non Dehonoraria summa, quas redemtæ religionis congregatur.
Quantum.... genitorem dilexeritis...... ejusque Dehonorationem ægre tuleritis.Et cap. 9 :
Nec alterius injuriam aut Dehonorationem contra fas meditentur.Utuntur Flodoardus lib. 2. Hist. Rem. cap. 20. Anastasius in Hist. Eccl. pag. 60. Capitula Caroli C. tit. 19.
Desonor, Desonorare, passim in Usaticis Barcinonensibus MSS.
Inhonores illum. Inhonorabilis, apud eumdem. Vetus Interpres Epist. S.
Utuntur præterea Anastasius in Hist. Eccl. pag. 169. Fulbertus Epist. 99. etc.Ἀτιμάσαντες αὐτοὺς , Inhonoraverunt ipsos.