dehonestatio
dĕhŏnestātĭo, ōnis, f. [dehonesto],
- disgrace, dishonor (late Lat.), Tert. Pudic. 18.
dehonestātio, ōnis, f. (dehonesto), die Entehrung, Beschimpfung, Plur. bei Tert. de pudic. 18.
in cantico trium puerorum, sc. ‘Benedicite’ ‥ [‘Gloria Patri’ ] nunquam cantatur, quia tunc Deo magna facta est ~o
[miles ] confessus est se ‥ multum peccasse in ~one sacramenti
in cimiterio ecclesie diebus Dominicis et festivis commune forum rerum venalium tenetur, ‥ in maximam ~onem ac divini cultus impedimentum(
dĕhŏnestātĭō, ōnis, f. , outrage : Tert. Pud. 18 ; Hil. Pict. Psalm. 143, 4.