dehonoratio

dehonoratio [LL] , dishonouring, disgrace. cum alterius ~one non est aliquis honorandus Ockham Pol. I 172; contumelia, que est ~o alicujus per verba vel per facta ‥, peccatum est mortale J. Burgh PO X 5 f. 168v; a disworschepp, ~o CathA.