despero
despero, to be hopeless, have no hope, despair of, give up
Could not find desperet in Logeion dictionaries.
desperet Verb: present active subjunctive 3rd singular of despero
- to be hopeless; to have no hope of, to despair of, to give up (freq. and class.).—Constr. most freq. with de, the acc., or acc. and inf.; less freq. with the dat. or absol.
- α With de (in Cic. rarely): de sua virtute aut de ipsius diligentia, Caes. B. G. 1, 40, 4: de pugna, id. ib. 1, 40, 8: de officio imperatoris, id. ib. 1, 40, 10,: de expugnatione, id. ib. 7, 36: de salute, id. ib. 7, 85, 3: de republica, Cic. Att. 8, 11, D, § 6: de summa rerum, Liv. 26, 41: de se, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 3; Cic. Fam. 7, 3, 2; 9, 15, 5; Lact. 6, 24, 1; Sen. Tranq. An. 5, 2.—
- β With acc. (in Caes. only in the part. perf.): honores, Cic. Cat. 2, 9: honorem, id. Mur. 21, 43: rempublicam, id. Fam. 12, 14, 3: pacem, id. Att. 8, 15, 3: voluntariam deditionem, Liv. 23, 14: membra invicti Glyconis, Hor. Ep. 1, 1, 30; Sen. Ep. 29, 3; 104, 12.—In the pass.: sive restituimur, sive desperamur, Cic. Q. Fr. 1, 3, 7; Quint. 1, 10, 8: hujus salus desperanda est, Cic. Lael. 24, 90; cf.: nil desperandum Teucro duce, Hor. Od. 1, 7, 27: desperatis nostris rebus, Caes. B. G. 2, 24, 4; cf. id. ib. 3, 26, 5: desperata salute, id. ib. 3, 3, 3 et saep.: desperato improviso tumultu, Liv. 10, 14 et saep.— Middle: desperatis hominibus, who gave themselves up, i.e. were desperately resolved, desperate, Caes. B. G. 7, 3.—
- γ With acc. and inf.: ego non despero fore aliquem aliquando, qui, etc., Cic. de Or. 1, 21, 95; id. Div. 2, 21, 48; Quint. 5, 12, 3; Hor. A. P. 150; Ov. M. 9, 724 et saep.—
- δ With dat.: saluti, Cic. Clu. 25, 68: oppido, id. Pis. 34 fin.: rebus tuis, id. ib. 36, 89: suis fortunis, Caes. B. G. 3, 12, 3: sibi, id. ib. 7, 50, 4; Cic. Mur. 21 fin.: saluti suae, id. Clu. 25.—
- ε Absol.: sive habes aliquam spem de republica sive desperas, Cic. Fam. 2, 5; id. Off. 1, 21 fin.; Quint. 2, 4, 10; 12 prooem. § 2; Ov. M. 10, 371 et saep.: spem habere a tribuno plebis, a senatu desperasse, Cic. Pis. 6.—Hence, *
- 1 dēspēranter, adv., hopelessly, despairingly: loqui secum, Cic. Att. 14, 18, 3.—
- 2 dēspērātus, a, um, P. a., given up, despaired of, irremediable, desperate (most freq. in Cic.): exercitum collectum ex senibus desperatis, Cic. Cat. 2, 3: remedium aegrotae ac prope desperatae reipublicae, id. Div. in Caecil. 21, 70; cf.: reipublicae morbi, id. Sull. 27 fin.: collegium, id. Leg. 3, 10, 24: desperatas pecunias exigere, id. Mur. 20 fin. et saep.: desperatos vocant, quia corpori suo minime parcunt (of the Christians), Lact. 5, 9, 12. —Prov.: desperatis Hippocrates vetat adhibere medicinam, Cic. Att. 16, 15, 5.— Comp.: haec nunc multo desperatiora, Cic. Fam. 7, 22.—Sup.: perfugium, Cic. Verr. 2, 2, 41, 101 fin.: spes, Balb. ap. Cic. Att. 9, 7, B, § 2.—* Adv., dēspērātē, desperately: non desperate sollicitus, Aug. Ep. ad Celer. 237.
- 1. (de hoop op iets) opgeven, wanhopen aan (m. de; dat.; acc.; inf.; aci.) [de exercitu; de Italicis commeatibus; de re publica; suis fortunis; oppido aan het behoud v.d. stad; honores; reditum; pacem];
- 2. een zieke opgeven; / zie ook desperatus en desperanter.
失望。不復 望。— saluti 不復望平安。— rempublicam vel de republica 不望國家 之存。— a senatu 不復望議事廳之恩。 Non despero ita posse fieri 吾不失望此事之成。
Suggest a Translation
See an image
- to be hopeless, have no hope, despair of, give up: de se: de pugnā, Cs.: de toto ordine: de summā rerum, L.: honores: rem p.: vitam: voluntariam deditionem, L.: sive restituimur, sive desperamur: Nil desperandum Teucro duce, H.: desperatis nostris rebus, Cs.: desperatus ab omnibus: non despero fore aliquem aliquando, qui, etc.: quae Desperat tractata nitescere posse, H.: diffidens et desperans rebus tuis: suis fortunis, Cs.: saluti: sive habes aliquam spem de re p. sive desperas: hostibus eoque desperantibus, quia, etc., Ta.
-
…si furore atque amentia impulsus bellum intulisset, quid tandem vererentur Aut cur de sua virtute aut de ipsius diligentia desperarent Factum eius hostis periculum patrum nostrorum memoria Cimbris et Teutonis a C. ; Mario pulsis cum non minorem laudem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…perturbata se consequi posse arbitrantur. quibus hoc praecipiendum videtur, unum scilicet et idem quod reliquis omnibus, ut desperent id quod conantur se consequi posse primum omnium me ipsum vigilare, adesse, providere rei publicae ; deinde magnos…
Cicero, in Catilinam
-
…. Qui suum timorem in rei frumentariae simulationem angustiasque itineris conferrent, facere arroganter, cum aut de officio imperatoris desperare aut praescribere viderentur. Haec sibi esse curae ; frumentum Sequanos, Leucos, Lingones subministrare, iamque esse in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…posse diuturnitate belli defatigatis Gallis Ariovistum, cum multos menses castris se ac paludibus tenuisset neque sui potestatem fecisset, desperantes iam de pugna et dispersos subito adortum magis ratione et consilio quam virtute vicisse. Cui rationi contra homines barbaros…
Julius Caesar, Gallic War
-
…qui, quamquam premuntur aere alieno, dominationem tamen exspectant, rerum potiri volunt, honores quos quieta re publica desperant perturbata se consequi posse arbitrantur. quibus hoc praecipiendum videtur, unum scilicet et idem quod reliquis omnibus, ut…
Cicero, in Catilinam
-
…et paene circumventas teneri, calones, equites, funditores, Numidas diversos dissipatosque in omnes partes fugere vidissent, desperatis nostris rebus domum contenderunt Romanos pulsos superatosque, castris impedimentisque eorum hostes potitos civitati renuntiaverunt. Caesar ab decimae legionis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Helvetios regni obtinendi venire ; imperio populi Romani non modo de regno, sed etiam de ea quam habeat gratia desperare. Reperiebat etiam in quaerendo Caesar, quod proelium equestre adversum paucis ante diebus esset factum, initium eius fugae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…erat in abundantia libido permanet quod si in vino et alea comissationes solum et scorta quaererent, essent illi quidem desperandi, sed tamen essent ferendi hoc vero quis ferre possit, inertis homines fortissimis viris insidiari, stultissimos prudentissimis ,…
Cicero, in Catilinam
-
…horrorem ; maximum autem aes alienum amplissimorum virorum. quid quaeris nihil boni praeter causam. quae cum vidissem, desperans victoriam primum coepi suadere pacem cuius fueram semper auctor ; deinde, cum ab ea sententia Pompeius valde abhorreret ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…certior quae in Pictonibus gerantur. Quibus rebus cognitis proficiscitur ad auxilium Duratio ferendum. At Dumnacus adventu Fabi cognito desperata salute, si tempore eodem coactus esset et Romanum externum sustinere hostem et respicere ac timere oppidanos, repente ex…
Julius Caesar, Gallic War