domicurius
dŏmĭcūrius, ii, m. [domus-cura],
- a steward, Ren. Insc. Afr. 260.
domicūrius, iī, m. (domus u. cura), der Haushofmeister, Corp. inscr. Lat. 8, 2797.
dŏmĭcūrĭus, ĭī, m. (domus, cura), maître dʼhôtel : CIL 8, 2797.