dominator
dominator, a ruler, lord
dŏmĭnātor, ōris, m. [dominor],
- ruler, lord: rerum Deus, Cic. N. D. 2, 2, 4; Lact. 2, 14, 2; Vulg. Exod. 34, 6 al.
dominātor, ōris, m. (dominor), der Beherrscher, Regent, Cic. de nat. deor. 2, 4. Sen. Med. 4. Orest. tr. 409. Lact. 2, 14, 2.
erat ~or serpens setosus et tam vasta corporis mole ut ‥
Æþelred dux et ~or Merciorum
dixit [Cnut ] mari ascendenti: “‥ impero tibi ne in terram meam ascendas, nec vestes nec membra ~oris tui madefacere presumas”
mediamnas ‥, ubi ‥ refugii loca propriaque domicilia ‥ ~ores terrarum metari solent
Rogerus viguit illa dominator in urbe [Biterrensi ]
~or Christe
nunc, ~or, exaudi orationes nostras
tam terre quam maris ~orem
ecce advenit ~or Dominus! [cf. ]Is. iii 1
1 dŏmĭnātŏr, (13) ōris, m. (dominor), maître, souverain : rerum Cic. Nat. 2, 4, maître du monde.
dominātor ōris, m
- dominor, a ruler, lord.