About

Menu

exopto

exopto, to wish earnestly, desire greatly, long for

Frieze-Dennison Vergil

exoptō, āvī, ātus, 1, a.: to choose out; wish exceedingly, long for, desire much, 2.138.

Could not find exoptate in Logeion dictionaries.

exoptate Verb: present active imperative 2nd plural, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative singular of exopto

See exoptate in Morpho

ex-opto, āvi, ātum, 1, v. a.,
  • to wish or desire greatly, to long for a thing (class.).
          • α With acc.: quae majori parti pulcherrima videntur, ea maxime exoptant, Cic. Off. 1, 32, 118: Samnitium adventum, Liv. 9, 25, 5: illum exoptavit potius? Plaut. Bacch. 3, 4, 3 (502): aliquid, id. As. 3, 3, 133 (723): omnes te oderunt, tibi pestem exoptant, wish you, Cic. Pis. 40, 96.—
          • β With inf.-clause as object: multis de causis te exopto quam primum videre, Cic. Fam. 4, 6, 3: aemulari neglegentiam alicuius, Ter. And. 20 (but not in Enn. Ann., where the better read. is laudarier optans, v. Vahl. p. 80).—
          • γ With ut: omnium hominum exopto ut fiam miserorum miserrimus, Plaut. Men. 5, 2, 65 (817): ut sempiternae laudi tibi sit iste tribunatus exopto, Cic. Fam. 2, 7, 1.—
          • δ Absol.: neque nobis cupientibus atque exoptantibus fructus otii datus est, Cic. de Or. 1, 1, 2.
  • —Hence, exoptātus, a, um, P. a., greatly wished or desired, longed for: edepol me uxori exoptatum credo adventurum domum, Plaut. Am. 2, 2, 22 (654); id. Truc. 2, 6, 33 (514); id. Capt. 5, 4, 9 (1006); id. Curc. 2, 3, 27 (306): Antiphila, maxume animo exoptata meo, Ter. Heaut. 408: ut exoptatum inimico nuntium primus adferret, Cic. Rosc. Am. 7, 19: erit et tibi exoptatum optinget, Plaut. Mil. 4, 2, 20 (1010); id. As. 3, 3, 136 (726).—Comp.: nihil exoptatius adventu meo, Cic. Att. 5, 15, 1.—Sup.: o mi ere exoptatissume, Plaut. Trin. 4, 3, 65 (1072): gratulatio, Cic. Att. 4, 1, 2.—Adv. seems not to occur.

Saved

Recent