famose

fāmōsē, adv., v. famosus fin.

fāmōsē, Adv. (famosus), a) mit Ruf, mit Ruhm, medicus, qui morbum nutrit, quo famosius curet, Tert. adv. Marc. 1, 22. – b) ehrenrührig, uxorem adeo famose amplexus est, ut etc., Aur. Vict. de Caes. 20, 23.

famose [LL] 1 by word of mouth. ut nulla hujus generis avicula in ipsa terra ‥, ut ~e memoratur, ultra reperta est Gosc. Werb. 105A; 1443 si ‥ in perturbacione pacis notorie et ~e seu ex propria confessione ‥ convictus fuerit, ‥ MunAcOx 538. 2 in common parlance. Cf. famosus 2. ‘in perpetuum’ sumitur proprie et ~e ut rotatur in ore ecclesie orantis ut ‘Trinitati sit gloria nunc et in perpetuum’ (Wycl.) Ziz. 246; mendacium sumitur ~ius pro falsitate vocis Wycl. Ver. II 10.

fāmōsē (famosus), avec éclat : Tert. Marc. 1, 22.