About Report a problem

Menu

immaturus

immaturus, untimely, unripe, immature, premature

Frieze-Dennison Vergil

immātūrus, a, um: (adj.), untimely, 11.166.

Could not find immatura in Logeion dictionaries.

immatura Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: feminine ablative singular of immaturus

See immatura in Morpho

immātūrus (inm-), a, um, adj. [inmaturus], untimely, before the season, unripe, immature (class.).
  • I Lit., of plants and fruits: pira, Cels. 2, 30: frons, Quint. 12, 6, 2: amomis, Plin. 12, 13, 28, § 49.—
  • II Transf., of other things: vomica, Plaut. Pers. 2, 5, 14 (315): infans immaturus est editus, Suet. Aug. 63: puellae, i.e. not yet marriageable, id. Tib. 61: virgo, Dig. 47, 10, 25: sponsa, ib. 24, 1, 32, § 27: mors, untimely, premature, Cic. Phil. 2, 46, 119; cf. id. Cat. 4, 2, 3; Quint. 10, 1, 89; Plin. Ep. 5, 5, 4: interitus C. Gracchi, Cic. Brut. 33, 125: obitus, Suet. Calig. 8: iter mortis, Prop. 3, 7, 2: funus, Quint. 6 praef. § 3; cf.: filius obiit, Hor. S. 2, 8, 59: puella, early dead, Prop. 4 (5), 11, 17: ossa, Tib. 2, 6, 29; Quint. 11, 1, 32: consilium, Liv. 22, 38, 11; Suet. Aug. 8: abi hinc cum inmaturo amore ad sponsum, unseasonable, Liv. 1, 26, 4.—Adv.: immātūrē, untimely, immaturely, Col. 11, 2, 3; Vell. 2, 116; Sen. Suas. 1 fin.—Comp., Ap. Met. 6, 16, 15.

Saved

Recent