imperabiliter
impĕrābĭlĭter, adv. [impero],
- in an imperative manner, Cat. ap. Charis. p. 202, 11.
imperābiliter, Adv. (impero), gebieterisch, Cato bei Charis. 202, 11 K.
impĕrābĭlĭter (16) (impero), impérieuse- ment : Cat. d. Char. 202, 11.