imperiabiliter
impĕrĭābĭlĭter (inp-), adv. [imperium],
- commandingly, imperiously, Cato ap. Charis. p. 181 P. (cf. imperabiliter).
imperiābiliter, f. L. statt imperabiliter, w. s.
impĕriābĭlĭter, c. imperabiliter : Cat. d. Char. 181 P.