Logeion | imperfectio

imperfectĭo (inp-), ōnis, f. [imperfectus],

imperfection (late Lat.), Aug. de Genes. ad lit. 1, 4.

imperfectio, ōnis, f. (imperfectus), die Unvollkommenheit, Unvollständigkeit, Augustin. de gen. ad litt. 1, 4 u.a.: Ggstz. perfectio, Augustin. in Galat. 12.

imperfectio [LL] 1 state of being incomplete or unfinished, deficiency, imperfection. b (cause of) imperfection, defect, flaw. semiplena oratio ‥ verbique ~o perfectius aliquid innuit J. Ford Serm. 89. 1; quia igitur illud, quod in fine est, perfectius est quam quod in principio et medio, hoc autem contingit ex ~one, sc. quodam defectu qui inerat principio et medio Quaest. Salern. B 228; esse est a perfeccione rei: ergo non-esse est ab ~one J. Blund An. 323; ad tantam sublimitatem imperfectum meum viderunt oculi vestri, et non unicam ~onem sed duplicem, sc. ~onem scientie in mente et virium in corpore Fishacre Sent. Prol. 97; propter ~onem forme Gilb. VII 303v. 2 (v. durabilitas a); queritur utrum sint plures orbes. et videtur quod non: scribitur in libro de Memoriali quod omnis multitudo ex ~one causatur; set orbes non sunt imperfecti, sed perfecti et completi quia substancie sunt eterne Bacon VII 64; Duns Ord. II 271 (v. dividere 5a); si dicis quod xo Metaphysice [1052b31–1053a13] dicitur quod mensura est minimum in omni genere, dico quod Philosophus intelligit per ‘minimum’ simplicissimum et minus compositum vel ~oni admixtum. et sic Deus est simplicissimus et purissimus et ab omni ~one remotissimus Ockham Quodl. 779; Wycl. Mand. Div. 120 (v. elementatio). b natura ~onem fugiens unumquodque in suo genere perficere laborat Quaest. Salern. B 5; ut ‥ referatur ‥ ~o que est in verbo ad creaturam Hales Sent. III 503 (v. decipere b); exemplata et consueta et vulgata ‥ inducunt omnem errorem et ~onem in hoc mundo et omnem hominem et statum quemlibet corrumpunt Bacon Tert. 25; nihil credimus de Deo quod aliquam ~onem importat Duns Ord. I 71; quando equo utitur, defectus humanus seu ~o suppletur Paul. Angl. ASP 1547. 2 state of moral or spiritual imperfection. b moral or spiritual defect, failing, shortcoming; c (w. defining gen.). c798 terreni lucri gratia desudant in docendo. hi in sua inperfectione octogenario numero comparantur Alcuin Ep. 133 p. 201 (cf. (v. 3 infra), (v. imperfectus 5)); hiatus desiderii, aliquid ulterius jugiter affectantis, ~onis signum est; signum dico: defectum potius dixerim conscientie manifestum J. Sal. Pol. 698B; propria nobis ~o silentium indicit Ad. Scot OP 580D; misera humane ~onis conditione Gir. TH intr. p. 8; cum ad erudicionem populi mitteret Dominus Jeremiam, quem sanctificaverat ex utero, suam inperfeccionem propheta formidans, “a! a! a!” inquit “Domine, ecce loqui nescio” [Jer. i 6] V. Ed. II 253; detrimentum boni multorum nullam perfeccionem sed ~onem importat Ockham Dial. 794; loquendi quoque tropi et schemata penitus deperirent, nisi in remedium ~onis humane litterarum usum divina miseracio providisset Higd. I 1 p. 4. b intuicio pure falsitatis est anime ~o J. Blund An. 323; s1321 rex ‥ tres inclitos milites ‥ quorum fidelitatis constancia suis ~onibus exstiterat nimis gravis et onerosa ‥ ad caudas equorum trahi ‥ precepit Flor. Hist. III 203. c benignitatis humiliter imploro gratiam ut presumptionis mee ~oni perfecta concedatur venia T. Mon. Will. I prol. p. 2. 3 (math., of number) imperfection. Cf. imperfectus 5. c798 eandem regulam perfectionis vel inperfectionis, quam prima unitas in suis numeris sub denario servat, eandem et secundam in suis denariis sub centenario servare necesse est Alcuin Ep. 133 p. 201. 4 (mus.) imperfection: a the imperfecting of a perfect unit, causing it to lose one third of its value; b (marked explicitly in notation advocated by an English theorist). c the condition of being imperfect. a hic patet ~o brevium per semibreves et earum valores prepositas et postpositas Fig. 49. b tractus descendens directe perficit semibrevem, ergo directe ascendens inducet ~onem, et per consequens semibrevis efficiet minorem Hauboys 270; cujus [tractus] opposicio creat de necessitate aliquam proprietatem seu perfeccionem, ejusdem ablacio ~onis est declaracio Ib. 272. c preter divisiones predictas notarum, alie possent dari tam de perfectione quam inperfectione Will. 25; longa ad perfeccionem et ad ~onem equivocatur Haudlo 152; hic terminus longa equivocari potest ad perfeccionem viz. et ad ~onem Ib. 156.

imperfectĭō, ōnis, f. , imperfection : Aug. Galat. 12.

imperfectiō, ōnis f (imperfectus) (eccl.) onvolmaaktheid.

, Defectus. Augustin. 1. de Genesi ad litt. 4. Formam Verbi semper Patri cohærentis non imitatur Imperfectio.

imperfectio

Saved

Recent