imperitus
imperitus, inexperienced, unversed, unfamiliar, not knowing, unacquainted with, unskilled, ignorant
- inexperienced in any thing, not knowing, unacquainted with, unskilled, ignorant, without experience (class.; syn.: ignarus, rudis; opp. prudens, callidus); constr. usually with the gen. or absol., rarely with in.
- α With gen.: homines adulescentulos, inperitos rerum, Ter. And. 911: summi juris peritissimus, civilis non imperitus, Cic. Rep. 5, 3: imperitus foederis, rudis exemplorum, ignarus belli, id. Balb. 20, 47; cf. id. de Or. 3, 44, 175: homo imperitus morum, agricola et rusticus, with no experience of life, id. Rosc. Am. 49, 143: homines barbari et nostrae consuetudinis imperiti, Caes. B. G. 4, 22, 1; cf. id. ib. 1, 44, 17: conviciorum, Auct. Her. 4, 10, 14: lyrae, Quint. 1, 10, 19: poëmatum quoque non imperitus, Suet. Aug. 89.—
- β Absol.: homine inperito numquam quicquam injustius, Ter. Ad. 98: cum in theatro imperiti homines, rerum omnium rudes ignarique consederant, Cic. Fl. 7, 16: callidum imperitus fraudasse dicitur, id. Rosc. Com. 7, 21: sin apud indoctos imperitosque dicemus, id. Part. 26, 92; cf. id. Rep. 1, 16: cum imperiti facile ad credendum impellerentur, id. ib. 2, 10: uti prudentes cum imperitis manus consererent, Sall. J. 49, 2: ne quis imperitior existimet, me, etc., Cic. Rosc. Am. 46, 135; so, imperitiores quidam, Quint. 1, 10, 28: contio quae ex imperitissimis constat, etc., Cic. Lael. 25, 95: multitudo imperita et rudis, Liv. 1, 19, 4.—Rarely of things: ingenium, Plaut. Trin. 3, 2, 39 (665): poëma imperito quodam initio fusum, Quint. 9, 4, 114.—
- γ With in: in his non imperitus, Vitr. 1, 1: in verbis adeo imperitus, Quint 1, 4, 27; 12, 3, 5.— Hence, adv.: impĕrītē, unskilfully, ignorantly, awkwardly: imperite absurdeque fictum, Cic. Rep. 2, 15: dicebat Scipio non imperite, id. Brut. 47, 175: excerpta, Quint. 2, 15, 24.—Ellipt.: hoc imperite (suppl. factum), Cic. Phil. 2, 32, 81.—Comp.: quid potuit dici imperitius? Cic. Balb. 8, 20.—Sup.: cum est illud imperitissime dictum, Cic. Balb. 11, 27.
de pastoribus ~is, qui derelinquunt oves et pascunt vana et non habent verba pastoris periti, nobis sermo est
heremique reclusus harena / malebat Satanae tetricis pulsarier armis / quam imperiti vacuos vulgi [v. l. quam levis inperitos vulgi ] captare favores
plebis Judeorum et ~orum mos est hominum ut ‥
adjecit in aure familiariter vos inde [sc. ] ~e multitudinis offensam contraherefrom literature
ut ‥ falsum dicere contingat, quemadmodum quedam inveniuntur in quibusdam veterum scriptis, ~orum frequentius, scientiorum nonnunquam
e quibus ista mihi tenui sermone profare / satius imperito quam cuncta linquere verbis
quanto magis a me ~o homine?
ne stultulus quispiam atque rerum ~us hujus aque aspersione ‥ a peccatis mundari putet
narrat Campanus se vidisse hominem ~um in astris
forma ‥ citharedi ~am peritiam indicante
quem versiculum ~i et metricae artis ignari obtunsaque mentis acrimonia freti satis turpiter interpretantur
a quodam inperito
Aeolus ‥ ab ~is creditus est in sua potestate ventos tenere
apud ~os et minus acutos
- with comp.and sup, inexperienced, unversed, unfamiliar, not knowing, unacquainted with, unskilled, ignorant: homo, T.: callidum imperitus fraudasse dicitur: ne quis imperitior existimet, me, etc.: multitudo, L.: homo morum, with no experience of life: tam imperitus rerum, ut, etc., of so little experience, Cs.—Plurm. as subst: sermones imperitorum, the vulgar: cum imperitis manūs conserere, S.: contio quae ex imperitissimis constat, etc.
-
…qui spem Catilinae mollibus sententiis aluerunt coniurationemque nascentem non credendo conroboraverunt ; quorum auctoritate multi non solum improbi verum etiam imperiti, si in hunc animadvertissem, crudeliter et regie factum esse dicerent. nunc intellego, si iste, quo…
Cicero, in Catilinam
-
…in suo iure se interpellaremus. Quod fratres a senatu Haeduos appellatos diceret, non se tam barbarum neque tam imperitum esse rerum ut non sciret neque bello Allobrogum proximo Haeduos Romanis auxilium tulisse neque ipsos in iis contentionibus quas Haedui…
Julius Caesar, Gallic War
-
…de pugna et dispersos subito adortum magis ratione et consilio quam virtute vicisse. Cui rationi contra homines barbaros atque imperitos locus fuisset, hac ne ipsum quidem sperare nostros exercitus capi posse. Qui suum timorem in rei frumentariae simulationem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ex gloria. P. Murena mediocri ingenio, sed magno studio rerum veterum, litterarum et studiosus et non imperitus, multae industriae et magni laboris fuit. C. Censorinus Graecis litteris satis doctus, quod proposuerat explicans expedite…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…in ea quodam modo vilicare possit, summi iuris peritissimus, sine quo iustus esse nemo potest, civilis non inperitus, sed ita, ut astrorum gubernator, physicorum medicus ; uterque enim illis ad artem suam utitur, sed…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…facilius in oratione, exercitatione et consuetudine adhibita, consequemur Illud autem ne quis admiretur, quonam modo haec vulgus imperitorum in audiendo notet, cum in omni genere tum in hoc ipso magna quaedam est vis incredibilisque naturae. Omnes…
Cicero, de Oratore
-
…mandata accepimus. quae cum agam in consilio non nullis, ut arbitror, repugnantibus, nonne metuendum est ne imperita militum multitudo per me pacem distineri putet facite hoc meum consilium legiones novas non improbare ; nam Martiam et quartam…
Cicero, Philippicae
-
…. Tum Scipio Falsum est enim, Manili, inquit, id totum, neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum ; ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, quae non solum ficta esse, sed ne…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…modo dicebas, cadere causa, si qui e nostris aliter existimant, quos quidem video esse multos, sed imperitos, quamquam autem et laetitiam nobis voluptas animi et molestiam dolor afferat, eorum tamen utrumque et ortum esse e…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aliud dicis nisi hoc, cedo mihi etiam istum senatorem, ut hoc amplissimum nomen senatorium non modo ad invidiam imperitorum, sed etiam ad contumeliam improborum natum esse videatur neque hoc in uno fecit Annaeo, sed in omnibus senatoribus…
Cicero, in Verrem