impermutabilis
im-permūtābilis, e (in u. permutabilis), unveränderlich, Censor. fr. 1, 2. – Adv. impermūtābiliter, Rustic. c. Acephal. p. 1203 Migne.
ipse enim [Deus ] est altissimus et ~is
pax eterna, quies ~is, gaudium quod non deficit
non [facte sunt stelle ] ex quinta essentia, quia immobilis et ~is est, ergo ex elementis
hec est sciencia ~is
precedere quidem necesse quod penitus ~e est id quod qualitercunque transmutatur, ut et maneat quod transmutatur
impermūtābĭlis, e, immuable : Ps. Censor. Frg. 1, 2 || -bĭlĭtĕr, immuablement : Rustic. Aceph. 1203.
Ut autem hæc nostra conventio simul et actio rata et Impermutabilis perpetuis temporibus perseveret, etc.