impermutatus
im-permūtātus, a, um (in u. permuto), unvertauscht, Boëth. in Aristot. categ. 2. p. 142.
diaforesis est causa hujus, unde fumositas in parte dextra propter nimiam largitatem pororum inpermutata exhalat
impermūtātus, a, um (in, permuto), quʼon ne permute pas, non changé : Boet. Arist. cat. 2, p. 142.