impraemeditatus
impraemĕdĭtātus, a, um, adj. [2. in-praemeditor],
- unprepared: visio, Mart. Cap. 2, § 99.
im-praemeditātus, a, um (in u. praemeditor), unvorbereitet, visio, Mart. Cap. 2. § 99.
~us sententiam dedit quam se dedisse postea omni tempore vitae suae penituit
doctus igitur a Deo et per se ~us ‥ sic incipit: “licet ‥”
inpremeditatus
~a fuge velocitas
Angli Dacos omnes ‥ vel gladiis truncaverunt ~os vel igne simul cremaverunt
Romani facile hostes suos ~os [ME: ] occupabantunwarned
impræmĕdĭtātus, a, um, non prémédité : Capel. 2, 99.