About Report a problem

Menu

impraemeditate

impraemeditate [ML] 1 without forethought, unthinkingly. s1116 ille [sc. Turstanus] sui cordis consilio ~ius credens renuntiavit pontificatui Fl. Worc. II 69 (cf. Gerv. Cant. AP 378: Turstanus inpremeditatus renunciavit electioni); verba illa, que ~e pretulit Ad. Scot Serm. 182. 2 unexpectedly. rex, ~e superveniens, totum illius conamen virtuose subegit G. Steph. 90.

Saved

Recent