improvidentia
imprōvĭdentĭa (inpr-), ae, f. [improvidus],
- want of foresight, improvidence (post-class.): improvidentia sententias vertere, Tert. adv. Marc. 2, 23.
imprōvidentia, ae, f. (in u. providentia), die Unvorsichtigkeit, Tert. adv. Marc. 2, 23.
stultorum fatuitas maxima haec est quia improvidi aeternorum de praesentibus tantum commodis gaudent; imprudentia enim quasi ~ia dicitur
imprōvĭdentĭa, æ, f. , imprévoyance : Tert. Marc. 2, 23 ; Salv. Gub. 6, 90.
Quoniam tenemur ante tribunal Christi Deo... in die judicii reddere rationem, si per Improvidentiam imperii nostri homines in camino perirent, etc.