improvise
imprōvīsē and imprōvīso (inpr-),
- advv., v. improvisus fin.
imprōvīsē, Adv. (improvisus), unversehens, Ps. Tert. poët. adv. Marc. 2, 12 (wo imprōvīsĕ gemessen ist).
eo quod hostes ~e super eos venirent
ut ~e irruant repentini dolores, ut subito ingruat intolerabilis tempestas
quasi Bristoam obsessurus ~e Battam advenit
~e Wallenses ‥ prorumpentes
ut mors veniat ~e
ex abrupto et ~e ‥ graviter increpavit eum
inprovise respondere
iter arripuerunt celerrime et ~e
imprōvīsē, c. improviso : Ps. Tert. Marc. 2, 12.