1 improuare
v. improbare(2)
2 improuare
[cf. approuare]
1 (refl.) to enrich oneself, make a profit.
c1170 quod ‥ possint molendinum levare vel alio modo se inpruwyare
[Cart. Glast. 672].
2 to exploit, enclose (land for cultivation). b to improve (other property).
sciendum quod cum aliquis tenens ‥ cum manuopere alicujus impeditus per supersticiosam districcionem et hoc de tenemento diu non inpruato vel de tenemento de novo inpruato ‥
[Hengham Parva 7]; si quis vastum suum non prius appruatum redigat in culturam, salva ‥ pastura cum libero ingressu et egressu cum ceperit inpruare, impeditus sit, impeditor pro disseisitore habetur
[Ib.]. b 1265 Lucas de W. se intrusit in dictos domos [sic] ‥ et adhuc tenet. et valent per annum xxiiij s. si fuissent empruati
[IMisc 27/47].