impropriatus

, f. Jure proprio possessus, apud Rymer. tom. 15. pag. 69 : Ego Thomas Wryothesley... Cancellarius Angliæ... tradidi... Henrico VIII... rectoriam meam Impropriatam de Southmymes. Et infra : Quæ habeo aut unquam habui de et in rectoria Impropriata de Southmymes in Comitatu, etc.