improviso
improviso, on a sudden, unexpectedly
Frieze-Dennison Vergil
imprōvīsō: (adv.), unexpectedly, 8.524.
imprōvīsō, Adv. (improvisus), unversehens, unvermutet, Plaut. asin. 310. Lucil. 1320. Cic. Verr. 2, 182 u.a. Caes. b. G. 1, 13, 5. Liv. 29, 32, 2 u.a. (s. Neue-Wagener Formenl.3 2, 624).
imprōvīsō (12) (improvisus), à lʼimproviste : Pl. Rud. 1196 ; Cic. Div. 1, 50 ; Rep. 1, 7.
imprōvīsō (in-p-)
adv.
- improvisus, on a sudden, unexpectedly: pagum adoriri, Cs.: ut tempestates improviso concitantur: apparuit ignis, V.: repertus, O.