About

Menu

impudicus

impudicus, shameless, impudent, without modesty

Could not find impudicior in Logeion dictionaries.

impudicior Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine vocative singular comparative of impudicus

See impudicior in Morpho

impŭdīcus (inp-), a, um, adj. [2. inpudicus].
  • Shameless, impudent ( = impudens; very rare): o facinus impudicum! Plaut. Rud. 2, 3, 62 (392); cf. 1, 2, 27 (115): crura defringentur, ni istum inpudicum percies, id. As. 2, 4, 69 (475).—
  • II Unchaste, immodest, lewd (the predom. signif. of the word): Pa. Quod id est facinus? Sc. Inpudicum, Plaut. Mil. 2, 3, 11 (282): quam tu inpudicam esse arbitrere, id. Am. 3, 2, 24 (905): me inpudicam facere, i.e. to rob of chastity, id. ib. 2, 2, 202 (834): omnes adulteri, omnes impuri impudicique, Cic. Cat. 2, 10, 23: intolerabile est servire impuro, impudico, effeminato, id. Phil. 3, 5, 12: et consul et impudicissimus, id. ib. 2, 28, 70: mulieres, id. Cat. 2, 5, 10; cf.: osculando impudicior, Plaut. Curc. 1, 1, 51 (51).—
    • B Transf.: digitus, i.e. the middle finger, Mart. 6, 70, 5: si fur veneris, impudicus ibis, violated, Auct. Priap. 60: odor impudicus urcei, disgusting, filthy, Mart. 12, 32, 16. —Adv.: impŭdīcē, unchastely, Tert. Idol. 2: impudicissime et obscenissime vixit, Eutr. 8, 22.

Saved

Recent