inconsequenter
incōnsequenter, Adv. (inconsequens), folgewidrig, mit sich selbst im Widerspruche, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 36 u. 3, 17, 172.
confitentur alii quod nos fingimus ~er miracula de accidentibus(
incōnsĕquentĕr, contrairement à la logique : C. Aur. Acut. 3, 4, 36.