inconscius
in-conscĭus, a, um, adj.,
- unaware, unconscious (late Lat.), Cassiod. Var. 10, 4 (but in Liv. 21, 12, 4, the correct reading is insciis).
in-cōnscius, a, um, nicht wissend, m. Genet. (um), gerendorum, Mart. Cap. 6. § 575. – absol., me inconscio, ohne mein Wissen, Cassiod. var. 10, 4, 1 u. so nobis inconsciis, Cassian. inst. 6, 20.
[Alinora Cobham ] ad carceres ‥ condempnatur, et ejus inconcie [sic ] fautores in penam condignam, mortis supplicium, condempnantur
incōnscĭus, a, um, qui nʼa pas connaissance de [gén.] : Capel. 6, 675 || [abst ] : Cassiod. Var. 10, 4 ; Cassian. Inst. 6, 20.