inconsentaneus
in-consentānĕus, a, um, adj.,
- unsuitable, unfit (late Lat.), Mart. Cap. 3, § 228 al.
in-cōnsentāneus, a, um, unpassend, unschicklich, Mart. Cap. 5. § 436. – inconsentaneum videbatur m. folg. Infin., Mart. Cap. 3. § 228.
incōnsentānĕus, a, um, inconvenant : Capel. 3, 228.