About
Menu

inhabitatus

1 inhabitatus v. inhabitare
2 inhabitatus [2 in- + habitare, cf. 1 inhabitabilis] , uninhabited. castellum ‥ quod tunc pene fuerat ~atum G. Steph. 11; Map NC I 24 (v. 1 inhabitabilis 1a); 1227 medietatem tocius terre mee ‥ tam ~atam quam habitatam Kelso 46; 1229 terram illam ‥ vastam, incultam et ~atam Cl 158; 1240 domus sue, quia ~ate fuerunt, cadebant CurR XVI 1822 p. 370; 1379 villam ‥ desolatam et ~atam ‥ dimittere proponunt RScot 17b.

Saved

Recent