inhaerentia

inhaerentia [ML] , (log. & phil.) inherence (of quality, predicate, or sim.). dum rerum qualitates inesse tantummodo notas, modum ~e ‥ consequitur ut amittas; cum enim calor et in igne et in aqua calida insit, igni quidem per se aque vero per aliud inest Adel. QN 34 p. 39; illam rerum ~am ‥ quam impossibile est dissolvi J. Sal. Met. 870D; modalis [enuntiatio] est que determinat ~am predicati cum subjecto, i. e. que dicit qualiter predicatum inhereat subjecto (Shirwood) GLA III 14; nichil quod est extra rem potest de ea predicari per ~am Bacon II 102; si ‥ debeat angelus alicui ostendere quod papa est Rome, ‥ oportet ~am et predicacionem unius de alio indicare R. Marston QD 295; in proposicionibus per se ‥ causa ~e per se est in subjecto non in predicato Duns Metaph. IV 2 p. 159b; respectus ~e quo quantitas inheret subjecto Ockham Sacr. Alt. 3 p. 102; Wycl. Log. III 118 (v. denominativus 1).