inhaeresco
inhaeresco, to stick fast, cleave, adhere
ĭnhaeresco, haesi, haesum, 3, v. inch. n. [inhaereo], to stick fast, cleave, adhere to.
- I Lit.: in sordibus aurium, tamquam in visco, Cic. N. D. 2, 57, 144: ne quid emineret ubi ignis hostium inhaeresceret, Caes. B. C. 2, 9: sucus villis, Plin. 12, 17, 37, § 74. —
- II Trop.: poëtae inhaerescunt penitus in mentibus, Cic. Tusc. 3, 2, 3.
inhaerēsco, haesī, haesum, ere (Inchoat. v. inhaereo), ich bleibe wo hangen, stecken, kleben, in sordibus, Cic.: dextram amplexus inhaesit, Verg.: canis inhaesuro similis, als würde er ihn (den Hasen) eben fassen, Ov. – bildl., poëtae inhaerescunt penitus in mentibus, haften tief im Geiste, Cic. Tusc. 3, 3.
ĭnhærēscō, hæsī, ĕre, intr., se fixer à, sʼattacher à, adhérer à : [avec dat.] Plin. 12, 74 || [avec in abl.] Cic. Nat. 2, 144 ; [fig.] Cic. Tusc. 2, 3.
inhaerēscō —, —, ere inch.
- inhaereo, to stick fast, cleave, adhere: in sordibus: eminere ubi ignis hostium inhaeresceret, Cs.—Fig.: poëtae inhaerescunt penitus in mentibus.