inhabitatrix
inhabitātrīx, trīcis, f. (Femin. zu inhabitator), die Bewohnerin, domorum (v. der Turteltaube), Isid. orig. 12, 7, 60 zw. (Lindsay habitatrix).
Marie inhabitatrix / Trinitatis [(? l. o Trinitas ] / nos ejus ministros clemens / inhabita
ĭnhăbĭtātrīx, īcis, f. , celle qui habite : Isid. Orig. 12, 7, 60.