inhabitabilis

ĭn-hăbĭtābĭlis, e, adj.,

• uninhabitable: regiones, Cic. N. D. 1, 10, 24: Indi ostia inhabitabilia, Mel. 3, 7 fin.; Plin. 6, 17, 20, § 53.

ĭnhăbĭtābĭlis, e, adj. [inhabito],

• inhabitable: per inhabitabiles oras terrae, Arn. 1, 3.

1. in-habitābilis, e = ἀοίκητος, unbewohnbar, regio, insula, Mela: terrae, Lact.: terrae maximas regiones inhabitabiles atque incultas videmus, Cic.: alqm locum aestus inhabitabilem efficiunt, Mela: circulus arcticus et antarcticus, qui ob nimiam vim frigoris inhabitabiles sunt, Ampel.

2. inhabitābilis, e (inhabito), bewohnbar, duae inhabitabiles orae terrae, Arnob. 1, 2 cod. P. (Reiffersch. habitabiles nach Klußmanns Vorschlag). Vgl. Thielmann in Wöfflins Archiv 1, 80.

1 inhabitabilis [CL] 1 not fit to live in, uninhabitable; b (spec., of intemperate zones of earth). intraverunt terram inaquosam et ~em in qua fame et siti defecerunt pene usque ad mortem Ord. Vit. IX 8 p. 512; terram ~em, terram inviam et inaccessibilem Gir. IK I 10 p. 82; locum ad habitaculum habilem eligunt; eligunt non ~em sed inhabitatum, mundum, fecundum Map NC I 24 f. 16v; ut [Sicilia] mihi odibilis et quasi ~is censeatur P. Blois Ep. 46. 134A; eo quod locus montanus et quasi ~is esset (Mochua 12) VSH II 189; 1537 domum ~em (v. deaedificare).  b quinque zonarum partitione dividunt terram, quarum mediam solis calore perustam et ideo ~em dicunt, duas autem extremas ‥ pre frigoris immensitate similiter ~es probant Petrus Dial. 547B (cf. ib.: habitabiles); Gros. 25 (v. eccentricitas); due zone ‥ circa polos mundi ~es sunt propter nimiam frigiditatem Sacrob. Sph. 94; terre remotiores ab equinoctiali, quanto remotiores sunt, tanto ~iores ad inhabitandum sunt Rob. Angl. (II) 191. 2 uninhabited, deserted. si quis scire voluerit quando ‥ fuit ~is et deserta Hibernia Nen. HB 156.

2 inhabitabilis [? LL (v. TLL)] , habitable. sol existens in emisperio nostre habitabilis in terram Jessen et in alias hujusmodi ~es [v. l. habitabiles] regiones radios sue lucis emittebat et a terra Egipti radios ‥ contrahebat [v.Exod. ix 26, x 22sq] Gros. Hexaem. II 5. 4; longitudo terre ~is [v. l. habitabilis] ‥ ab ortu usque ad occasum Eul. Hist. II 1.

ĭnhăbĭtābĭlis, e, ¶ 1 (in, priv.), inhabitable : Cic. Nat. 1, 24 ; Plin. 6, 53 ¶ 2 (de inhabito ), habitable : *Arn. 1, 3.

inhabitabilis , e. adj.
不可居者。

Suggest a Translation
See an image

in-habitābilis e, adj.,

• uninhabitable: regiones.