inhaereo
inhaereo, to stick fast, cling, cleave, adhere, inhere
- I Lit.
- α With abl.: sidera suis sedibus inhaerent, Cic. Univ. 10: animi, qui corporibus non inhaerent, id. Div. 1, 50, 114: visceribus, id. Tusc. 2, 8, 20: constantior quam nova collibus arbor, Hor. Epod. 12, 20: occupati regni finibus, Vell. 2, 129, 3: prioribus vestigiis, i. e. continues in his former path, Col. 9, 8, 10: cervice, Ov. M. 11, 403.—
- β With ad and acc.: ad saxa inhaerentes, Cic. N. D. 2, 39, 100.—
- γ With in and abl.: in visceribus, Cic. Tusc. 4, 11, 24: in rei natura, id. de Or. 2, 39, 163.—
- δ With dat.: conjux umeris abeuntis inhaerens, Ov. Tr. 1, 3, 79: pectoribus nostris, id. ib. 1, 6, 3: tergo, id. M. 9, 54. —
- ε Absol.: linguae, Cic. Div. 2, 46, 96: inhaesuro similis (canis), as if about to hang on the hare, i. e. to fasten on her, Ov. M. 1, 535: dextram amplexus inhaesit, Verg. A. 8, 124. —
- II Trop., to cling to, adhere to, engage deeply or closely in; to be closely connected with, etc.; with in and abl.: inhaeret in mentibus quoddam augurium, is inherent in our minds, Cic. Tusc. 1, 15, 33.—Absol.: opinatio inhaerens et penitus insita, Cic. Tusc. 4, 11, 26.—With dat.: virtutes semper voluptatibus inhaerent, are always connected with, id. Fin. 1, 20, 68: vultibus illa tuis, tanquam praesentis inhaeret, she hangs upon your features, gazes at, Ov. Tr. 4, 3, 19: pectoribus tu nostris inhaeres, id. ib. 1, 6, 3: oculis animisque, Vell. 1, 14, 1: paene stulta est inhaerentium oculis ingeniorum enumeratio, that are before the eyes, plainly to be seen, id. 2, 36, 3: illa meis oculis species abeuntis inhaeret, Ov. H. 2, 91: excidere proxima, vetera inhaerere, Quint. 11, 2, 6: memoriae inhaerent fidelius quae, etc., id. 10, 6, 2: scio memoriae tuae preces nostras inhaerere, Plin. et Traj. Ep. 12, 1: studiis, to apply one’s self to, Ov. Tr. 3, 7, 11: studio operatus inhaesi, id. M. 8, 865: semper alicui, to be always about one, id. A. A. 3, 561: Lysippum statuae unius lineamentis inhaerentem, inopia exstinxit, constantly intent upon, Petr. 88: conpendendis rebus pertinaciter inhaerere, to be obstinately bent on, Amm.21, 13, 11.—With acc.: pejores inhaesimus laqueos, Ap. Met. 8, 16, 24.
- 1. hangen, kleven, vastzitten (aan: in m. abl.; ad; dat.) [ad saxa]; ➤ sidera sedibus suis inhaerent;
- 2. zich vastklampen aan, vasthouden aan; gehecht zijn aan (m. dat.); ➤ canis leoni inhaerens;
- 3. (metaf.) vastzitten [tergo (fugientis) iem. op de hielen zitten; alci iem. trouw aanhangen; oculis altijd voor ogen zweven; in mentibus]; ➤ inhaeret in visceribus illud malum (Cic.);
- 4. gegrondvest zijn in, wortelen in; ➤ virtutes voluptatibus inhaerent (Cic.);
- 5. zich concentreren op, totaal opgaan in (m. dat.) [studiis communibus].
挨。黏住。— patris cervicibus (dat.) 抱父頸。— voluptatibus 迷于酒色。Memoria hujus inhaerebat oculis 憶此事如在目前。Inhaeret in mentibus 刻于心。Primoribus inhaerens vestigiis 不離原地。停步。
Suggest a Translation
See an image
- to stick fast, cling, cleave, adhere, inhere: quorum linguae inhaererent: inhaesuro similis (canis), as if about to fasten on her, O.: dextram amplexus inhaesit, V.: animi, qui corporibus non inhaerent: constantior quam nova collibus arbor, H.: ad saxa inhaerentes: in visceribus: in rei naturā: quod (telum) inhaeserat illi, O.: umeris abeuntis, O.—Fig., to cling, adhere, engage deeply, be inherent, be closely connected: opinatio inhaerens: inhaeret in mentibus quoddam augurium: virtutes semper voluptatibus inhaerent: Voltibus tuis, gaze upon, O.
-
…. Ut canis in vacuo leporem cum Gallicus arvo vidit, et hic praedam pedibus petit, ille salutem alter inhaesuro similis iam iamque tenere sperat et extento stringit vestigia rostro, alter in ambiguo est, an sit conprensus ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…orationem accommodatius, quam utrumque horum cumulatissime facere posse. Consequentur etiam illi loci, qui quamquam proprii causarum et inhaerentes in earum nervis esse debent, tamen quia de universa re tractari solent, communes a veteribus nominati sunt ;…
Cicero, de Oratore
-
…Themistocli, licuit Epaminondae, licuit, ne et vetera et externa quaeram, mihi ; sed nescio quo modo inhaeret in mentibus quasi saeclorum quoddam augurium futurorum, idque in maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime et apparet facillime…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. offensionum autem definitiones sunt eius modi, ut inhospitalitas…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…est sapientis animum cum his habitantem pernoctantemque curis ut, cum totius mundi motus conversionesque perspexerit sideraque viderit innumerabilia caelo inhaerentia cum eius ipsius motu congruere certis infixa sedibus, septem alia suos quaeque tenere cursus multum inter se aut altitudine…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…post autem ab Eudoxo Cnidio, discipulo, ut ferebat, Platonis, eandem illam astris stellisque, quae caelo inhaererent, esse descriptam ; cuius omnem ornatum et descriptionem sumptam ab Eudoxo multis annis post non astrologiae scientia, sed…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…orarum ac litorum, quot genera quamque disparia partim submersarum partim fluitantium et innantium beluarum partim ad saxa nativis testis inhaerentium. ipsum autem mare sic terram appetens litoribus eludit, ut una ex duabus naturis conflata videatur. Exin mari…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…susciperet, eosdem suscipiet propter amici voluptatem. quaeque de virtutibus dicta sunt, quem ad modum eae semper voluptatibus inhaererent, eadem de amicitia dicenda sunt. praeclare enim Epicurus his paene verbis Eadem, inquit, scientia confirmavit animum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nec membris uti nec sensibus potest, incidit in visa varia et incerta ex reliquiis, ut ait Aristoteles, inhaerentibus earum rerum, quas vigilans gesserit aut cogitaverit. Quarum perturbatione mirabiles interdum existunt species somniorum ; quae si alia…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…non significant eandem mentem atque prudentiam. quarum est cotidiana conveniens constansque conversio, nec habent aetherios cursus neque caelo inhaerentes, ut plerique dicunt physicae rationis ignari ; non est enim aetheris ea natura ut vi sua stellas conplexa contorqueat…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum