inhabitabilis
inhabitabilis, uninhabitable
Could not find inhabitabili in Logeion dictionaries.
inhabitabili Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: feminine ablative singular, Adjective: masculine ablative singular of inhabitabilis
ĭn-hăbĭtābĭlis, e, adj.,
- uninhabitable: regiones, Cic. N. D. 1, 10, 24: Indi ostia inhabitabilia, Mel. 3, 7 fin.; Plin. 6, 17, 20, § 53.
ĭnhăbĭtābĭlis, e, adj. [inhabito],
- inhabitable: per inhabitabiles oras terrae, Arn. 1, 3.
1. in-habitābilis, e = ἀοίκητος, unbewohnbar, regio, insula, Mela: terrae, Lact.: terrae maximas regiones inhabitabiles atque incultas videmus, Cic.: alqm locum aestus inhabitabilem efficiunt, Mela: circulus arcticus et antarcticus, qui ob nimiam vim frigoris inhabitabiles sunt, Ampel.
2. inhabitābilis, e (inhabito), bewohnbar, duae inhabitabiles orae terrae, Arnob. 1, 2 cod. P. (Reiffersch. habitabiles nach Klußmanns Vorschlag). Vgl. Thielmann in Wöfflins Archiv 1, 80.
intraverunt terram inaquosam et ~em in qua fame et siti defecerunt pene usque ad mortem
terram ~em, terram inviam et inaccessibilem
locum ad habitaculum habilem eligunt; eligunt non ~em sed inhabitatum, mundum, fecundum
ut [Sicilia ] mihi odibilis et quasi ~is censeatur
eo quod locus montanus et quasi ~is esset(
domum ~em(v.
quinque zonarum partitione dividunt terram, quarum mediam solis calore perustam et ideo ~em dicunt, duas autem extremas ‥ pre frigoris immensitate similiter ~es probant
habitabiles
due zone ‥ circa polos mundi ~es sunt propter nimiam frigiditatem
terre remotiores ab equinoctiali, quanto remotiores sunt, tanto ~iores ad inhabitandum sunt
si quis scire voluerit quando ‥ fuit ~is et deserta Hibernia
sol existens in emisperio nostre habitabilis in terram Jessen et in alias hujusmodi ~es [v. l. habitabiles ] regiones radios sue lucis emittebat et a terra Egipti radios ‥ contrahebat [v. ]Exod. ix 26, x 22sq
longitudo terre ~is [v. l. habitabilis ] ‥ ab ortu usque ad occasum
ĭnhăbĭtābĭlis, e, ¶ 1 (in, priv.), inhabitable : Cic. Nat. 1, 24 ; Plin. 6, 53 ¶ 2 (de inhabito ), habitable : *Arn. 1, 3.
Propterea ultor Barbarorum immissus est gladius, qui non juveni, non pepercit seni, nec pupillo vel viduæ ; sed ut feræ morsibus cuncta decerpentes Inhabitabilem terram reddiderunt.
in-habitābilis e, adj.,
- uninhabitable: regiones.