inhalatio
inhālātio, ōnis, f. (inhalo), das Anhauchen, der Hauch, suavissimae inhalationes, Cassiod. de anim. 10.
hoc habet animus humanus moris ‥ ut alieni nidoris, quo se conditum sentit, ~ones hauriens perfacile sui similis capiat ‥ notitiam
quae solus divinus spiritus novit, et qui eodem spiritu afflati sunt ‥; qua ~one divini spiritus qui non tanguntur, ii acie qua divina cernant mysteria careant necesse est
ĭnhālātĭō, ōnis, f. (inhalo), exhalaison : Cassiod. Anima 10.