insultatorius
insultātōrĭus, a, um, adj. [insulto],
- scornful, mocking, insulting (late Lat.): verbum, Tert. adv. Marc. 5, 10.—Adv.: in-sultātōrĭē, scornfully, insultingly, Sid. Ep. 1, 7.
īnsultātōrius, a, um (insulto), höhnisch, spöttisch, Tert. adv. Marc. 5, 10 extr.
īnsultātōrĭus, a, um, insultant, outrageux : Tert. Marc. 5, 10.