insulto
insulto, to spring at, leap upon, leap, bound, jump, spring
- I Lit.: fores calcibus, Ter. Eun. 285: floribus, Verg. G. 4, 11: sub armis Insultare solo, id. ib. 3, 116: busto, Hor. C. 3, 3, 40: fluctibus insultavere carinae, Ov. M. 1, 133: Batavi dum insultant aquis, Tac. A. 2, 8: rogis, Prop. 2, 8, 20 (2, 8, b. 4. M.).—
- β With acc.: nemora avia matres Insultant thiasis, Verg. A. 7, 580.—
- γ Absol.: fremit aequore toto Insultans sonipes. Verg. A. 11, 599.—
- II Trop., to behave insolently towards any one, to scoff at, revile, abuse, taunt, insult: alicui in calamitate, Cic. Verr. 2, 5, 50: dominis, Liv. 1, 48, 2: alicui per contumelias, id. 3, 62, 1: adversis rebus eorum, id. 36, 29, 9: jacenti, Ov. Tr. 2, 571: casibus alicujus, id. ib. 5, 8, 4.—
- β With acc.: multos bonos, Sall. Fragm. ap. Don. ad Ter. Eun. 285; Serv. Verg. A. 9, 643: patientiam et segnitiam cujuspiam, Tac. A. 4, 59.—
- γ With in and acc.: in rem publicam, Cic. Mil. 32: in omnes, id. N. D. 2, 29.—
- δ With abl.: morte mea, at my death, Prop. 3, 6 (4, 5), 24.—
- ε Absol.: quippe impune se insultaturos, Liv. 2, 45: cernis ut insultent Rutuli, exult, Verg. A. 10, 20.
- 1. (postklass.) springen (in: dat.) [aquis in het water];
- 2. (poët.) rondspringen, huppelen, dansen (in, op: dat.) [floribus]; ➤ (metaf.) carinae insultavere fluctibus; — (m. acc.) in extase dansen door [nemora];
- 3. (metaf.) beledigen, bespotten (m. dat.; acc.; in m. acc.) [casibus alcis; alcis patientiam; in rem publicam]; (abs.) honen, spotten.
跳其上。欺負。難為。— capiti ejus 譏笑之。— in eum 欺負彼。
Suggest a Translation
See an image
- insilio, to spring at, leap upon, leap, bound, jump, spring: fremit aequore toto Insultans sonipes, V.: busto, H.: Fluctibus insultavere carinae, O.: istas (forīs) calcibus, T.: nemora avia matres Insultant thiasis, V.—Fig., to be insolent, scoff at, revile, abuse, taunt, insult: vehementius: tibi in calamitate: impune, L.: Cernis ut insultent Rutuli, exult, V.: multos: sibi per contumelias, L.: Huic capiti, V.: in rem p.: in omnīs: morte meā, Pr.
-
…. Vela dabat ventis nec adhuc bene noverat illos navita ; quaeque diu steterant in montibus altis, fluctibus ignotis insultavere carinae, communemque prius ceu lumina solis et auras cautus humum longo signavit limite mensor. Nec tantum segetes alimentaque…
Ovid, Metamorphoses
-
…vis foras Sine biduum hoc praetereat Qui mihi nunc uno digitulo fores aperis fortunatus Nae tu istas faxo calcibus saepe insultabis frustra. Etiam nunc hic stas Parmeno eho numnam hic relictus custos, Ne quis forte internuntius clam a milite…
Terence, Eunuchus
-
…, sed cum in reliquos vestros tum in eum maxime qui ista peperit, hominem sine arte sine litteris, insultantem in omnes, sine acumine ullo sine auctoritate sine lepore. Dico igitur providentia deorum mundum et omnes mundi partes…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…latrociniis possidebat, non aliqua vi sua, sed, cum duo consules a re publica provinciarum foedere retraxisset, insultabat, dominabatur, aliis pollicebatur, terrore ac metu multos, pluris etiam spe et promissis tenebat. quae cum…
Cicero, pro Sestio
-
…dius fidius, mihi iam fortuna populi Romani et crudelis videbatur, quae tot annos illum in hanc rem publicam insultare pateretur. polluerat stupro sanctissimas religiones, senatus gravissima decreta perfregerat, pecunia se a iudicibus palam redemerat, vexarat…
Cicero, pro Milone
-
…etiam scientiam implorarem ; cera deprehensa confiderem totius testimoni fictam audaciam manifesto comprehensam atque oppressam teneri. nunc vero non insultabo vehementius nec volitabo in hoc insolentius neque in istum nugatorem tamquam in aliquem testem invehar neque in toto Acmonensium testimonio…
Cicero, pro Flacco
-
…ipso superioribusque diebus omnibus in litore cum mulierculis perpotasse dico ; harum rerum omnium auctores testisque produco. num tibi insultare in calamitate, num intercludere perfugia Martem quodsi illorum fortunae, num casus bellicos exprobrare aut obicere videor tametsi solent…
Cicero, in Verrem
-
…refert O pater, O hominum rerumque aeterna potestas Namque aliud quid sit, quod iam implorare queamus Cernis ut insultent Rutulli Turnusque feratur per medios insignis equis tumidusque secundo Marte ruat Non clausa tegunt iam moenia Teucros quin intra portas…
Vergil, Aeneid
-
…Insidiaeque, dei comitatus, aguntur talis equos alacer media inter proelia Turnus fumantis sudore quatit, miserabile caesis hostibus insultans ; spargit rapida ungula rores sanguineos, mixtaque cruor calcatur harena. Iamque neci Sthenelumque dedit Thamyrumque Pholumque, hunc…
Vergil, Aeneid