insultatorie Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 insultātōrĭē, adv., v. insultatorius fin. īnsultātōriē, Adv. (insultatorius), höhnisch, mutwillig, Sidon. epist. 1, 7, 1. īnsultātōrĭē (insultatorius), avec outrages : Sid. Ep. 1, 7.