insultanter Save Georges Gaffiot 2016 īnsultanter, Adv. (insultans v. insulto), verhöhnend, Donat. Ter. eun. 5, 4, 4. Augustin. serm. 88, 18 u.a. Eccl. īnsultantĕr (insulto), avec insolence : Don. Eun. 5, 4, 4 ; Aug. Serm. 88, 18.