inultus
inultus, without satisfaction, unavenged, unrevenged, not vindicated
BWL
the legions will not let me go unavenged nor you go unpunished
they allow the enemies to go away unpunished
Frieze-Dennison Vergil
Could not find inulta in Logeion dictionaries.
inulta Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: feminine ablative singular of inultus
- For whom no revenge is taken, unavenged, unrevenged, not vindicated.
- A Of persons: Marius ne inultus esset, Cic. Sest. 22, 50: ne inultos imperatores suos jacere sinerent, Liv. 25, 37, 10: moriemur inultae? Verg. A. 4, 659: non me inulto Victor laetabere, id. ib. 10, 739; Hor. S. 1, 8, 44; 2, 3, 297: quam inulti perierint, Sall. J. 31, 2; id. Hist. Fragm. 3, 74 Dietsch; Ov. F. 2, 233.—
- B Of things: mortem suam ne inultam pateretur, Cic. Div. 1, 27, 57: injuriae, id. Div. in Caecil. 16, 53: cruor, Val. Max. 9, 2, 3 fin.: nil poterit Juno, nisi inultos flere dolores? Ov. M. 4, 426: nec Ptolemaeo inulta scelera fuerunt, Just. 24, 3, 10: Alexandro caedes, id. 29, 5, 1.—
- II Upon whom no revenge is taken, unpunished.
- A Of persons: numquam me inultus istic ludificabit, Plaut. Am. 4, 3, 13 (1047): cur Asellium esse inultum tam diu sinis, Cic. Clu. 62, 172: hostīs inultos abire sinere, Sall. J. 58, 5; 70, 4: hostis Medeae nullus inultus, Ov. H. 12, 182. —
- B Transf.
- 1 Of things, for which no punishment is inflicted, unpunished: neque scelus inultum relinquendum, Sall. J. 106, 6; Val. Max. 9, 7, 2: quicquid multis peccatur, inultum est, Luc. 5, 260.—
- 2 Unharmed, unhurt, safe, with impunity: inulto Dicere quod sentit permitto, Hor. S. 2, 3, 189: neu sinas Medos equitare inultos, id. C. 1, 2, 51; cf.: at ne illud haud inultum, si vivo, ferent ( = inulti), Ter. Heaut. 918: sed inultum numquam id auferet, id. And. 610: et catulos ferae Celent inultae, Hor. C. 3, 3, 42.—
- C Trop., unsated, unappeased, insatiable: odium, Hor. Ep. 1, 2, 61; cf. preces, unavailing, id. C. 1, 28, 33.
Hirelgdas ne ~us permaneret si injuste interfectus fuisset
si occidatur, ~us [(AS: ] jaceatorgilde
dicunt se nullatenus suas injurias posse dimittere ~as
ne peccatum eorum ~um existeret
sed nos nostrae civitatis injuriam negligere vel ~am relinquere non debemus
numquid hec perfidia manebit inulta?(
- 1. ongewroken; ➤ cives -i perierunt;
- 2. ongestraft, straffeloos; ➤ alqm -um esse pati; hostes -os abire sinere.
- without satisfaction, unavenged, unrevenged, not vindicated: perire, S.: Marius ne inultus esset: ne inultos imperatores suos iacere sinerent, L.: numquam moriemur inulti, V.: ne compellarer inultus, H.: dolores, O.: preces, unavailing, H.: mortem suam ne inultam pateretur: iniuriae.—Giving no satisfaction, unpunished: cur Asellium esse inultum tam diu sinis?: hostīs inultos abire sinere, S.: scelus, S.—Unharmed, unhurt, safe, with impunity: inulto Dicere quod sentit permitto, H.: At ne illud haud inultum, si vivo, ferent, T.: et catulos ferae Celent inultae, H. —Fig., unsated, unappeased, insatiable: odium, H.
-
…. Nam multitudo hostium ne circumvenire queat, prohibent angustiae loci. Quod si virtuti vostrae fortuna inviderit, cavete inulti animam amittatis neu capti potius sicuti pecora trucidemini quam virorum more pugnantes cruentam atque luctuosam victoriam hostibus relinquatis Haec ubi…
Sallust, Catilina
-
…debetis legati quod erant appellati superbius, Corinthum patres vestri totius Graeciae lumen exstinctum esse voluerunt ; vos eum regem inultum esse patiemini qui legatum populi Romani consularem vinculis ac verberibus atque omni supplicio excruciatum necavit illi libertatem imminutam civium Romanorum…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…potissimum et scelus suum et illius periculum committebat cur igitur tu qui pietate ad accusandum excitatus es hunc Asellium esse inultum tam diu sinis cur non habiti exemplo usus es ut per illum qui attulisset venenum de hoc praeiudicaretur iam vero…
Cicero, pro Cluentio
-
…perparvo, cum omnis portus terrasque fugeret, in oras Africae desertissimas pervenisse. atque ille vitam suam, ne inultus esset, ad incertissimam spem et ad rei publicae ; interitum ; reservavit ego qui, quem ad…
Cicero, pro Sestio
-
…aliquid in civis Romanos eius modi, nonne publice vindicaremus, nonne bello persequeremur possemus hanc iniuriam ignominiamque nominis Romani inultam impunitamque dimittere quot bella maiores nostros et quanta suscepisse arbitramini, quod cives Romani iniuria adfecti, quod navicularii retenti…
Cicero, in Verrem
-
…per te, id quod non potes, persequi conaris, id agis ut ceterorum quoque iniuriae sint impunitae atque inultae ; et hoc te praeterit, non id solum spectari solere, qui debeat, sed etiam illud, qui…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…tum ei dormienti eundem illum visum esse rogare, ut, quoniam sibi vivo non subvenisset, mortem suam ne inultam esse pateretur ; se interfectum in plaustrum a caupone esse coniectum et supra stercus iniectum ; petere, ut mane…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Idus neque tibi neque Pomponio deero. Lucreti poemata, ut scribis, ita sunt, multis luminibus ingeni, inultae tamen artis. sed cum veneris. virum te putabo si Sallusti Empedoclea legeris, hominem non putabo. Scr…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem